Jest obsypany różowymi lub białymi kwiatami, zanim pojawią się liście. Judaszowiec południowy jest niewymagający, ale średnio odporny na mróz.
Cechy: niskie drzewo
Inne nazwy: Cercis Cercis siliquastrum
W stanie dzikim judaszowce południowe rosną w rejonie Morza Śródziemnego. To roślina biblijna.
Wysokość: 6-7 m (w zależności od odmiany)
Szerokość: 2-4 m
Rośnie wolno. Ma rzadką koronę.
Kwitnienie: kwiecień – maj (IV-V)
Kwiaty: różowe lub białe; pojedyncze
Kwiaty pojawiają się na gałęziach i pniu, zanim rozwiną się liście.
Pojedyncze kwiaty mają kształt kwiatków groszku pachnącego.
Owoce: strąki
W każdym strąku jest po 6-12 nasion.
Liście: zielone
Zastosowanie: pojedynczy egzemplarz w wyeksponowanych miejscach, np. na trawnikach
Stanowisko: słoneczne
Gleba: słaba lub przeciętna (pH 7-7,5)
To gatunek przystosowany do suchej, kamienistej gleby. Wchodzi w symbiozę z pożytecznymi bakteriami, które wiążą azot w obrębie jego korzeni, podobnie jak np. groch, fasola czy koniczyna.
Podlewanie: umiarkowane – młode rośliny, jedynie w czasie suszy – starsze
Nie lubi nadmiernie mokrej ziemi.
Nawożenie: kwiecień (IV)
Polecane są nawozy wieloskładnikowe do krzewów kwitnących – z dużą ilością fosforu i potasu.
Nawożenia nie potrzebują judaszowce południowe bardzo młode (2-3 lata od posadzenia).
Rozmnażanie: szczepienie, sadzonki, nasiona
Cięcie: po kwitnieniu, czyli zwykle początek czerwca (VI)
Nie wymaga przycinania co roku. Rośnie wolno i ma mało gałęzi. Ścina się jedynie gałęzie przeszkadzające lub połamane.
Wytrzymałość na mróz: średnia
Należy go sadzić w cieplejszych regionach. Znosi mróz do około -200C.
Choroby i szkodniki: odporny
Rośnie zdrowo i nie potrzebuje oprysków.
Ciekawe odmiany judaszowców południowych
- Alba – kwiaty białe; wysokość do 6 m
- Bodnant – kwiaty różowe; wysokość do 7 m
Warto wiedzieć
- Judaszowce południowe uprawiane są w Polsce co najmniej od XVIII wieku. Ich sadzenie w ogrodach zalecała Izabela Czartoryska (1745-1835) w swojej książce „Myśli różne o sposobie zakładania ogrodów” z 1805 roku. Wówczas były znane jako żydowskie drzewa.
- Oprócz judaszowca południowego w Polsce uprawiane są też inne gatunki judaszowców. Najpopularniejszy jest judaszowiec kanadyjski (Cercis canadensis). Inne to m.in. judaszowiec chiński (Cercis chinensis) i judaszowiec zachodni (Cercis occidentalis).
- Według legendy nazwa judaszowiec wywodzi się od Judasza – ucznia Chrystusa. Miał się on targnąć się na swoje życie właśnie na judaszowcu. Nie ma na ten temat przekazów historycznych, ale judaszowiec południowy jest sadzony w ogrodach biblijnych.
Przeczytaj także: Skąd nazwa judaszowiec – ciekawostki