Jabłoń Parmena Szkarłatna – uprawa, odporność, zapylacze

Ma czerwone, pyszne jabłka. Jabłoń Parmena Szkarłatna to bardzo stara, jesienno-zimowa odmiana. Jest odporna na mróz i choroby.

Jabłoń Parmena Szkarłatna – rysunek z książki „Deutsche Pomologie” Wilhelma Lauche z 1882-1883, ze zborów biblioteki Wageningen UR. ej inna polska nazwa to Parmena Szkarłatna Zimowa.

Inne nazwy: Bell’s Scarlet Pearmain, Écarlate d été, Englische Scharlach-Parmaene, Hoods Seedling, Oxford Peach, Parmaine Ecarlate, Parmena Szkarłatna Zimowa, Safran Krasnii, Scarlet Pearmain, Scharlachrothe Parmaene

Pochodzenie: około 1800 rok (Wielka Brytania)

Niewykluczone, że jabłoń Parmena Szkarłatna ma jeszcze starszy rodowód. Pochodzi z ogrodu Syon House, gdzie w XV wieku wybudowano klasztor, a następnie rezydencję rodziny królewskiej.

Dojrzewanie: od października (IX-X) do Bożego Narodzenia

Jabłka Parmeny Szkarłatne od razu nadają się do jedzenia, ale za najsmaczniejsze są uważnae od listopada (XI). To odmiana jesienno-zimowa.

Owoce: małe lub średnie (do 6 cm); prawie okrągłe, czasem z nieregularnymi żłobieniami; żółte z dużym, obejmującym prawie cały owoc smugowatym rumieńcem w kolorze szkarłatnym; skórka gładka, cienka, delikatna; miąższ kremowy, czasem delikatnie czerwonawy pod skórką, soczysty, kruchy, chrupki, aromatyczny, bardzo smaczny, przyjemnie kwaskowaty, z nutą wina

„Smak Parmen jest winkowaty, wyborny, soczystość duża, mięso lekko jędrne. Ko raz popróbował, z pewnością nie zapomni i będzie poszukiwał” – napisał Edmund Jankowski (1849-1938) – słynny polski pomolog, w artykule w czasopiśmie „Ogrodnik” z 1933 roku.

Przeznaczenie: do jedzenia na surowo, ciasta, do suszenia

Gleba: przeciętna lub żyzna, najlepiej lekko kwaśna (idealne pH 6,2-6,7)

Jabłoń Parmena Szkarłatna nie jest wymagająca co do ziemi. Najlepiej rośnie w ziemi lekko wilgotne. Lubi też wilgoć w powietrzu, np. od rzeki czy jeziora.

Gdy gleba jest sucha, jabłoń Parmena Szkarłatna rodzi mniejsze owoce. W czasie suszy jabłka mogą przedwcześnie opadać i są mniej smaczne.

Stanowisko: słoneczne

Jabłoń Parmena Szkarłatna rośnie wolno. Szybko zaczyna owocować. Rodzi owoce zwykle co drugi rok.

Dawniej sadzono ją wyłącznie w sadach blisko domu. Powód – piękne, czerwone i pyszne jabłka, które wykradano, jeśli Parmeny rosły niepilnowane w polu czy przy drogach.

Odporność: bardzo dobra

Jabłoń Parmena Szkarłatna to odporna odmiana. Dobrze znosi mróz. Nie potrzebuje oprysków przeciwko chorobom grzybowym.

Zapylacze: Minister von Hammerstein

Ciekawostki

  • Jabłoń Parmena Szkarłatna została znaleziona przez pana Bell około 1800 roku. Rosła w ogrodzie Syon House koło Londynu (Wielka Brytania). Syon House od kilkuset lat jest rezydencją książąt Northumberland. Wcześniej był tam klasztor.
  • Jabłoń Parmena Szkarłatna, choć ma pyszne jabłka, nigdy nie zdobyła wielkiej popularności w Polsce. Być może przyczyną była jej wada – drobnienie owoców na słabych, suchych glebach.
  • Dziś Parmeny Szkarłatne są rzadkie w Polsce. Uprawiane są m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech.
  • Jabłoń Parmena Szkarłatna jest znana pod wieloma nazwami. Obecnie najpopularniejsze są dwie: Scarlet Pearmain (w krajach angielskojęzycznych) oraz Scharlachrothe Parmaene (w krajach niemieckojęzycznych).

Wykaz innych starych odmian jabłoni opisanych na Niepodlewam CZYTAJ TUTAJ

Źródło:

  • Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883 rok
  • Polska Pomologja Kazimierz Brzeziński, 1922
  • Ogrodnik, 1933 rok

Na publikację rysunku jabłoni Parmena Szkarłatna z XIX wieku zgodę udzieliła biblioteka Wageningen UR w Holandii

wejdź do sklepu ogrodniczego

Internetowy sklep ogrodniczy

Pomożemy zająć się Twoim ogrodem