Ozdobne

Starzec srebnolistny – uprawa i odporność

Ma liście jak skrzydła anioła. Starzec srebnolistny to śliczna roślina ozdobna na rabaty, balkony, groby. Bardzo dobrze znosi przymrozki.

Starzec srebnolistny ma liście wielkości małej dłoni. Ich kształt i kolor przypominają skrzydła aniołów. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Angel Wings, Anielskie skrzydła, Senecio candicans, Skrzydła anielskie

Pochodzenie: Azja

Cechy: roślina wieloletnia (sukulent)

W polskim klimacie starce srebnolistne wytrzymują mróz tylko do minus 10 stopni Celsjusza. Dlatego zwykle uprawiane są jako rośliny jednoroczne (dla pięknych liści). Kwiaty pojawiają się w drugim roku od siewu.

Przez wiele miesięcy zdobią ogród, balkon, groby.

Wysokość: 30-50 cm

W czasie kwitnienia dorasta do około 80 cm wysokości.

Kwitnienie: czerwiec – lipiec (VI-VII)

Kwiaty są żółte, bez zapachu. Pojawiają się od drugiego roku uprawy, a starzec srebnolistny zwykle jest uprawiany jako roślina jednoroczna. Dlatego rzadko spotyka się kwitnące egzemplarze. Kwitną tylko te rośliny, które zostały przechowane przez zimę, np. w zimnym pokoju.

Rozmnażanie: nasiona i sadzonki

Starzec srebnolistny jest łatwy do rozmnożenia:

Nasiona – wysiew do doniczek, skrzynek albo na rozsadnik pod koniec lutego lub w marcu (III). Nasiona do wzejścia potrzebują światła – nie należy ich przykrywać ziemią. Wystarczy przyklepać dłonią. Na miejsca stałe sadzonki wysadza się, gdy mają ok. 7 cm wysokości. Jeśli są zahartowane, wytrzymują wiosenne przymrozki.

Sadzonki – pobiera się ze starszych roślin, przechowanych przez zimę. Sadzonki najlepiej ukorzeniają się od końca lutego do końca kwietnia (II-IV).

Zastosowanie: rabaty i kobierce kwiatowe, obwódki, uprawa w donicach na balkonach i tarasach, dekoracja grobów, kompozycje jesienne

Starce srebnolistne warto sadzić z niskimi roślinami długo kwitnącymi jesienią, np. niecierpkami, pelargoniami, wrzosami. Nadają się również do obsadzania pustych przestrzeni po kwiatach letnich. Ich duże liście, jak wycięte z filcu, bardzo zwracają uwagę na rabatach.

Stanowisko: słoneczne; toleruje lekki półcień

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Jest odporny na suszę.

Ziemia: przeciętna lub żyzna, odczyn od lekko kwaśnego do lekko obojętnego (pH 6-7,3)

Ma niewielkie wymagania co do gleby.

Podlewanie: tylko w czasie upałów i suszy

Lepiej znosi przesuszenie niż nadmiar wody.

Nawożenie: co 2 tygodnie od maja do lipca (V-VII)

Używać można nawozów do kaktusów i sukulentów albo roślin ozdobnych z liści.

Odporność na mróz: dobra

Dobrze znosi przymrozki zarówno wiosną, jak i jesienią (do minus 10 stopni Celsjusza). Nie wytrzymuje jednak dużego mrozu.

Aby przechować starca srebnolistnego przez zimę, należy go przenieść do nieogrzewanego pokoju lub garażu (koniecznie z oknem). W praktyce jest to kłopotliwe. Dlatego lepiej co roku siać nasiona mrozów lub kupować rozsadę.

Choroby i szkodniki: bardzo odporny

Rośnie zdrowo. Jeśli sprawia problemy, to zwykle z powodu zbyt często i zbyt obfitego podlewania.

Ciekawa odmiana starca srebnolistnego

  • Senaw – liście srebrzyste, ząbkowane na krawędziach

Warto wiedzieć

  • Nazwa starzec pochodzi od koloru liści – jak siwe włosy. Kuzynem starca srebnolistnego jest starzec popielny (Senecio cineraria).