Najczęściej jego kwiaty są żółte, pomarańczowe i wielobarwne. Nachyłek okółkowy to łatwa w uprawie bylina preriowa. Bardzo długo kwitnie.
Inne nazwy: Coreopsis verticillata
Nachyłek okółkowy zalicza się do rodziny astrowatych. Spokrewniony jest z takimi roślinami jak aster, chaber, cykoria, jastrun, kocanki, krwawnik, sałata.
Pochodzenie: Ameryka Północna
W naturalnych warunkach to kwiat preriowy.
Cechy: bylina
Organem przetrwalnikowym nachyłka okółkowego jest podziemne kłącze. To kwiat łatwy w uprawie, praktycznie bezobsługowy. Lubi słabą glebą. Znosi suszę, upały, mróz i brak pielęgnacji.
Wysokość: 40-80 cm
Szerokość: 40-60 cm
Odmiany nachyłków okółkowych różnią się gęstością i wysokością.
Kwitnienie: od czerwca (VI) do mrozów
Nachyłki okółkowe zaczynają kwitnąć pod koniec czerwca (VI). Aby wypuszczały więcej pąków, można obcinać przekwitłe kwiaty.
Kwiaty: żółte, pomarańczowe, czerwone, kremowe oraz wielobarwne; pojedyncze; średniej wielkości (3-5 cm)
Najczęściej nachyłki są żółte, pomarańczowe oraz wielobarwne, najrzadziej – czerwone i kremowe. Łatwo się krzyżują, dlatego dość łatwo wyhodować w ogrodzie kwiaty w niespotykanych kolorach.
Liście: zielone, igiełkowe, delikatne w dotyku (podobne do kopru)
Liście nachyłków okółkowych znajdują się w okółkach (wyrastają z jednego węzła) – stąd nazwa nachyłek okółkowy.
Zastosowanie: rabaty kwiatowe, ogrody w stylu naturalnym, wiejskie i preriowe, łąki kwiatowe, rabaty ze słabą glebą, roślina wypełniająca (np. między niskimi krzewami oraz innymi bylinami), na kwiat cięty
Stanowisko: słoneczne
Gleba: słaba lub przeciętna, piaszczysta, o odczynie od kwaśnego do obojętnego (pH 6-7,2)
Nachyłki okółkowe dobrze też rosną w żyznej ziemi, ale wtedy czasem przemarzają, zwłaszcza odmiany z czerwonymi kwiatami.
To jeden z nielicznych kwiatów, który dobrze rośnie nawet w ziemi mineralnej, bez próchnicy (np. pochodzącej z kompostu).
Podlewanie: tylko w czasie dłuższej suszy
Nawożenie: maj – lipiec (V-VII); raz w miesiącu
Nie wymaga obfitego nawożenia. Dobrze znosi również jego brak.
Polecane są nawozy do roślin kwitnących.
Rozmnażanie: nasiona, podział kęp
Nachyłki okółkowe sieje się w kwietniu (najlepiej w pierwszej połowie) albo na przełomie lata i jesieni na rozsadniku w ogrodzie (na rozsadę) lub od razu w gruncie (w miejscach docelowych). Zakwitają po około 3 miesiącach od siewu.
Przez podział kęp nachyłki najlepiej rozmnażać wiosną i jesienią.
Co trzeci rok warto nachyłki przesadzać.
Odporność na mróz: odporny
Część nadziemna nachyłka zasycha po pierwszych przymrozkach (ścina się ją wczesną wiosną). Zimuje część podziemna.
Teoretycznie nachyłek okółkowy wytrzymuje mróz do około -300C. Jednak najlepiej zimują nachyłki rosnące w słabej, suchej glebie, gdyż ich część podziemna jest wtedy bardziej rozrośnięta, a także w kolorach żółtym i pomarańczowym.
Choroby i szkodniki: odporny
Nie sprawia problemów. Jeżeli lato jest deszczowe, może być atakowany przez mączniak prawdziwy.
Ciekawe odmiany nachyłka okółkowego
- Creme Caramel – kwiaty żółto-pomarańczowe; pojedyncze
- Full Moon – kwiaty jasnożółte; pojedyncze
- Golden Showers – kwiaty żółte; pojedyncze
- Ladybird – kwiaty czerwonopomarańczowe muśnięte żółtym kolorem; pojedyncze
- Moonbeam – kwiaty kremowe; pojedyncze
- Zagreb – kwiaty żółte; pojedyncze
Warto wiedzieć
- Oprócz nachyłka okółkowego w ogrodach uprawia się także inne gatunki nachyłków. To m.in. nachyłek barwierski (Coreopsis tinctoria), nachyłek Drummonda (Coreopsis basalis), nachyłek lancetowaty (Coreopsis lanceolata), nachyłek trójskrzydłowy (Coreopsis tripteris), nachyłek wielkokwiatowy (Coreopsis grandiflora).