Ma żelazną odporność na wszystko, w tym zapominanie o podlewaniu. Aspidistra wyniosła to roślina pokojowa ozdobna z okazałych liści.
Inne nazwy: Aspidistra elatior, Aspidistra wzniesiona, Przestrojna, Roślina blaszana, Żelazny liść
Aspidistra wyniosła należy do rodziny szparagowatych. Spokrewniona jest z takimi roślinami jak cebulica, eukomis, hiacynt, hiacyntowiec, puszkinia, szafirek, śniedek.
Pochodzenie: Azja
Cechy: bylina
To roślina pokojowa bardzo łatwa w uprawie i wyjątkowo odporna. Polecana jest m.in. dla początkujących. Doskonale znosi błędy w pielęgnacji, w tym zapominanie o podlewaniu.
Tak o niej pisał Edmund Jankowski w książce „Kwiaty naszych mieszkań” z 1889 roku:
„Kurz, gorąco i zimno, niepodlanie w porę lub nadmiar wody, czasowy brak światła lub niedostateczne oświetlenie, – wszystko to odbija się jak o skałę, o te hartowną roślinę”.
Wysokość: do 80 cm
Rośnie wolno.
Kwiaty: bez wartości ozdobnej
Kwiatki są tak niepozorne, że trudno je zauważyć wśród liści. Pojawiają się blisko podłoża.
Zapach: niewyczuwalny
Liście: zielone lub pstre (w zależności od odmiany)
Rozmnażanie: podział kłączy
Najlepszy termin na ukorzenianie sadzonek aspidistry to marzec – kwiecień (III-IV). Szybko wypuszczają korzenie.
Cięcie: obcina się liście na bukiety oraz zasychające (u nasady)
Stanowisko: słońce, półcień, cień
W prażącym słońcu liście mogą płowieć. Więcej słońca potrzebują odmiany pstre.
To opinia o aspidistrze wyniosłej Roberta Bettena z książki „Praktyczna hodowla kwiatów w pokoju” z 1901 roku:
„Oto roślina wedle naszego gustu. Znosi ona prawie wszystko: pobyt w pokoju ciepłym lub zimnym w miejscu widnem lub napół ciemnym a latem może stać w ogrodzie, na balkonie lub na parapecie okiennym”.
Przeznaczenie: parapety, kwietniki stojące, oranżerie, ogrody zimowe, roślina biurowa, liście na bukiety
Ziemia: przeciętna; odczyn od kwaśnego do lekko kwaśnego pH 5,5-6,5
To mało wymagająca roślina co do ziemi. Nadaje się gotowe podłoże ze sklepu, np. do roślin zielonych, jak i ziemia ogrodowa czy kompostowa.
Przesadzanie: co 3-4 lata
Aspidistry wyniosłe lubią szerokie donice (wtedy mają mocne kłącza).
Podlewanie: oszczędne lub umiarkowane
To roślina, która dobrze znosi przesuszenie i nadmiar wody. Jednak, jeżeli ma długo zbyt mokro, jej kłącza mogą gnić (ale dobrze się regenerują po ograniczeniu podlewania).
Nawożenie: co tydzień od kwietnia do września (IV-IX)
Polecane są nawozy do kwiatów doniczkowych ozdobnych z liści.
Odporność na mróz: -150C
Część nadziemna zaczyna zamierać w temperaturze 50C. Mróz potrafi przetrwać część podziemna. Ta roślina dobrze zimuje zarówno w pomieszczeniach chłodnych, jak i ciepłych. Dobrze znosi przeciągi.
Aspidistra potrafi czasem przetrwać mróz większy niż -150C. Oto świadectwo z 1888 roku opisane w czasopiśmie „Ogrodnik Polski”:
„Co za siła! Powszechnie znana Aspidistra elatior z powodu swej trwałości nazywana jest rośliną blaszaną. W mieszkaniu, w szklarni gorącej, czy w zimnej, przy świetle, czy w ciemnym kącie, zasuszana czy zalewana, zawsze równie dobrze rośnie, zawsze świetnie wygląda; a o ile pewne rośliny trudno jest przy życiu utrzymać, o tyle tę trudno zabić. Oto jeszcze jeden przykład tej siły. Przeszłego lata jeden okaz był wysadzony w ogrodzie do gruntu. Tam zapomniany, ostatnią śnieżną i mroźną zimę przebył bez żadnego okrycia. Na wiosnę, gdy śnieg ustąpił, uwagę moją zwróciły jakieś zielone liście. To zapomniana Aspidistra przezimowała jaknajlepiej, a tylko koniuszczki liści trochę ucierpiały; reszta zaś rośliny jest najzupełniej zdrowa”.
Choroby i szkodniki: odporna
To żelazna roślina. Zdrowo rośnie i lubią jej szkodniki.
Ciekawe odmiany aspidistry wyniosłej
- Asahi – liście zielone, brązowe u nasady
- Hoshi-Zora – liście zielone z białymi plamkami
- Variegata – liście w kremowo-zielone paski
Warto wiedzieć
- Po raz pierwszy aspidistrę wyniosłą opisał Carl Ludwig Blume (1796-1862) – holendersko-niemiecki botanik.
- Aspidistra wyniosła była popularna w Polsce już w XIX wieku.
- W Japonii aspidistry są często uprawiane w ogrodach i parkach.