Jego kolorowe kwiaty przypominają róże, korzenie – dalię, a liście – pietruszkę. Jaskier azjatycki to bylina. Zakwita w czerwcu i lipcu.
Inne nazwy: Ranunculus asiaticus, Ranunculus bulbosus, Ranunkuł azjatycki
To śliczny kwiat, uważany za biblijny, który w polskim klimacie zwykle nie zimuje. Należy do rodziny jaskrowatych. Jaskier azjatycki spokrewniony jest z takimi roślinami jak ciemiernik, czarnuszka, miłek, orlik, ostróżka, sasanka, zawilec.
Nadaje się do uprawy w gruncie oraz pojemnikach.
Pochodzenie: Europa, Afryka, Azja (region Morza Śródziemnego)
Cechy: bylina
Organem przetrwalnikowym są bulwiaste korzenie.
Wysokość: około 50 cm
Kwiaty: jednobarwne lub wielobarwne (praktycznie w każdym kolorze oprócz niebieskiego i czarnego); pojedyncze, półpełne lub pełne
Kwiaty mają średnicę 5-10 cm (w zależności od odmiany). Najpopularniejsze są odmiany pełne, przypominające kształtami różyczki.
Zapach: brak
Kwitnienie: czerwiec – lipiec (VI-VII)
Jaskry azjatyckie często są pędzone. W kwiaciarniach kwitnące egzemplarze można kupić już zimą.
Liście: zielone; zamierają pod koniec lata
Z wyglądu liście jaskrów azjatyckich podobne są do pietruszki.
Zastosowanie: rabaty kwiatowe, donice na balkonie i tarasie, bukiety
Jaskry azjatyckie często wykorzystywane są w bukietach na specjalne okazje, np. ślub.
Rozmnażanie: nasiona i bulwiaste korzenie
- Nasiona – siew w kwietniu (IV). Młode rośliny zakwitają po kilku latach;
- Bulwiaste korzenie – sadzenie w kwietniu (IV) na zewnątrz. Wcześniej (nawet pod koniec zimy) można sadzić jaskry w ciepłych pomieszczeniach, ale trzeba im zapewnić jak najwięcej słońca. Na zewnątrz można je wynieść, gdy pogoda jest ciepła. Z wyglądu bulwiaste korzenie jaskrów azjatyckich przypominają miniaturki bulw dalii.
Cięcie: kwiaty – na bukiety, liście – po zaschnięciu (w sierpniu)
Stanowisko: słoneczne
Ziemia: żyzna, próchnicza, przepuszczalna; odczyn zbliżony do obojętnego (około pH 7)
Przesadzanie: co rok
Podlewanie: umiarkowane
Wiosną i na początku lata podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nieprzelane. Gdy roślina zaczyna przechodzić w stan spoczynku – od lipca (VII) – podlewanie stopniowo należy ograniczać, aż do zaschnięcia liści.
Nawożenie: od maja do lipca (V-VII); co tydzień
Odporność na mróz: do około minus 10 stopni Celsjusza
W gruncie jaskry azjatyckie często przemarzają. W cieplejszych regionach można ich stanowisko spróbować okryć kopczykiem ściółki, np. z kory (pod koniec marca trzeba go rozgarnąć). Tak zabezpieczone czasem potrafią przetrwać polską zimę.
Najlepiej bulwiaste korzenie jaskrów azjatyckich wykopać na przełomie sierpnia i września. Przechowuje się je w słabo ogrzewanym pomieszczeniu (10-15 stopni Celsjusza). Ułożyć je można w tekturowym pudełku i przysypać np. torfem lub piaskiem.
Choroby i szkodniki: dość odporny
Mączniak prawdziwy i szara pleśń to najczęściej występujące choroby jaskrów azjatyckich. Ze szkodników uciążliwe mogą być mszyce.
Jaskrom azjatyckim nie sprzyjają długie upały powyżej 30 stopni Celsjusza. Wcześniej kończą wtedy wegetację.
Ciekawe odmiany jaskrów azjatyckich
- Elegance Salmon – pomarańczowy; pełny
- Mache Purple – różowy; pełny
- Mache White – biały; pełny
- Pink & Peach – różowopomarańczowy; pełny
Warto wiedzieć
- Forma botaniczna jaskra azjatyckiego przypomina z wyglądu czerwone maki polne.
- Po raz pierwszy jaskry azjatyckie opisał wybitny szwedzki przyrodnik Karol Linneusz (1707-1778).