To roślina pokojowa ozdobna z liści. Kordylina australijska nie jest trudna w uprawie. Przed wiekami była bardzo ważna w życiu Maorysów.
Inne nazwy: Cordyline australis, Palma kapuściana
Pochodzenie: Australia, Nowa Zelandia
W Nowej Zelandii kordylina australijska była przez wieki bardzo ważną rośliną w życiu Maorysów.
Cechy: krzew
Kordyliny australijskie są ozdobne z liści. W Polsce uprawia się je w pokojach lub oranżeriach, ponieważ nie są odporne na mróz. To rośliny o niewielkich wymaganiach, często sadzone w ogrodach w ciepłych krajach, np. we Włoszech.
Wysokość: do 100 cm
W naturalnym środowisku kordyliny australijskie osiągają do 10 m wysokości, a w oranżeriach do 3 m.
Liście: wielobarwne (brązowe, czerwone, kremowe, różowe, zielone)
Liście są długie i wąskie. Młode rośliny przypominają jukę karolińską, a starsze – palmy.
Kwiaty: białe
Kordyliny australijskie mają kwiaty drobne, zebrane w okazałe kwiatostany. Zakwitają egzemplarze liczące co najmniej około 10 lat.
Zapach: delikatny; przyjemny
Owoce: białe
W mieszkania owoce na kordylinach to rzadkość. W naturalnych warunkach są przysmakiem gołębi maoryskich (rozsiewają także kordyliny).
Rozmnażanie: sadzonki wierzchołkowe i pędowe oraz nasiona
Kordylina ukorzenia się łatwo, najlepiej od marca do czerwca (III-VI).
Cięcie: wiosną
Przycina się jedynie pędy i liście, które wyschły zimą lub nadmiernie wybujałe.
Stanowisko: jasne, ale nie w pełnym słońcu
Więcej słońca potrzebują egzemplarze młode, których liście mają mało koloru zielonego.
Kordyliny australijskie lubią ciepło od wiosny do jesieni. Zimę zaś powinny spędzać w pokojach z temperaturą około 18 stopni Celsjusza.
Ziemia: żyzna, przepuszczalna; odczyn lekko kwaśny (pH 5,5-6,5)
Przesadzanie: co 2-3 lata
Podlewanie: umiarkowane
Kordyliny australijskie lubią ziemię lekko wilgotną. Zimą trzeba podlewać oszczędniej, tak aby ziemia nie była za mokra.
Nawożenie: co tydzień od marca do sierpnia (III-VIII), co miesiąc od września do lutego (IX-II)
Kordyliny krzewiaste zasila się nawozami do kwiatów doniczkowych ozdobnych z liści.
Odporność na mróz: tylko małe przymrozki
Choroby i szkodniki: odporna
Kordylina krzewiasta sprawia problemy, jeżeli ma za zimno albo gdy w pomieszczeniu jest za suche powietrze.
Jeżeli ma za mokro, mogą go atakować choroby grzybowe, zwłaszcza zgnilizna korzeni.
Ze szkodników kordyliny atakują czasem wciornastki.
Ciekawe odmiany kordyliny australijskiej
- Burgundy Spire – liście fioletowo-brązowe
- Charlie Boy – liście bordowo z różowymi obwódkami
- Sundance – liście czerwono-zielone
- Torbay Dazzler – liście w kremowo-zielone paski
Warto wiedzieć
- Maorysi jedli liście i korzenie kordyliny australijskiej na surowo, gotowali na parze, dodawali do potraw z gołębi. Przygotowali też z niej rodzaj słodzika.
Liście kordyliny australijskiej są wyjątkowo mocne i wodoodporne, co Morysi także wykorzystywali. Wyplatali z nich m.in. liny, maty, buty, koszyki, peleryny przeciwdeszczowe. Ponadto w tradycyjnej medycynie maoryskiej kordylina australijska była cenionym lekiem na biegunkę, ból żołądka, rany, popękane dłonie.
- Wielorybnicy oraz łowcy fok przygotowywali dawniej kordyliny australijskiej napoje alkoholowe.
- Oprócz kordyliny australijskiej w polskich mieszkaniach uprawiana jest także kordylina krzewiasta (Cordyline fruticosa).