To ozdobna trawa z mechatymi kwiatostanami. Rozplenica kosmata często uprawiana jest jak roślina jednoroczna, ponieważ może przemarzać.
Inne nazwy: Cenchrus longisetus, Pennisetum longistylum, Pennisetum villosum, Piórkówka kosmata, Piórkówka włosista, Rosplenica kosmata
Pierwsza polska nazwa to rosplenica. Wymieniona została w dziele z 1848 roku „Ukaziciel polskich nazwisk na rodzaje królestwa roślinnego, ułożony abecadłowo najprzód od łacińskich do polskich, a powtóre od polskich do łacińskich, dla użytku botaników, ogrodników, rolników, farmaceutów i wszystkich miłośników roślin” autorstwa Jakuba Wagi (1800-1872) oraz Antoniego Wagi (1799-1890).
W 1877 roku w książce „Kwiaty naszych ogrodów” Edmunda Jankowskiego (1849-1938) pojawiła się rozplenica. W połowie XIX wieku zaczęły też funkcjonować nazwy piórkówka oraz włośnica. Do dziś używane są piórkówka oraz rozplenica.
Pochodzenie: Afryka
Cechy: bylina (trawa ozdobna)
To mało wymagająca trawa ozdobna. Często uprawiana jest jako roślina jednoroczna, gdyż w polskim klimacie może przemarzać.
Ten gatunek trawy ozdobnej podobny jest z wyglądu do rozplenicy japońskiej.
Wysokość: do około 70 cm
Rozrasta się w kępy. W Polsce nie jest ekspansywna (jej rozsiewanie ogranicza chłodny klimat). W niektórych krajach o ciepłym klimacie, np. w Hiszpanii, jest uważana za roślinę inwazyjną.
Kwitnienie: od lipca (VII) do mrozów
Kwiaty zebrane są w kłosy o długości około 10 cm. Kwiatostany mogą być w odcieniach kolorów kremowego, zielonego i różowego (w zależności od odmiany). Mają włoski, co nadaje im kosmaty wygląd.
Liście: zielone
Liście są długie, wąskie, opadające kaskadowo. Zamierają na zimę (zimuje część podziemna).
Zastosowanie: rabaty kwiatowe, solitery, ogrody w stylach naturalnym i nowoczesnym, szpalery wzdłuż ścieżek i chodników, bukiety, donice na balkonie i tarasie
Stanowisko: słoneczne lub delikatny półcień
Gleba: przeciętna, przepuszczalna, najlepiej z dodatkiem próchnicy, lekko wilgotna; odczyn zbliżony do obojętnego (pH około 7)
Podlewanie: umiarkowane
Nawożenie: raz w miesiącu; od kwietnia do lipca (IV-VII), ale jeśli rozplenica kosmata jest uprawiana jak roślina jednoroczna, można nawet do września (IX)
Kępy trawy można podsypać kompostem świeżym lub granulowanym lub użyć nawozu do traw ozdobnych.
Rozmnażanie: podział kęp oraz nasiona w marcu i kwietniu (III-IV)
Przesadzanie: nie ma potrzeby
Cięcie: wiosna (przed ruszeniem wegetacji)
Ścina się suche liście, które zamarły przed zimą.
Wytrzymałość na mróz: słaba
Wymarza z chłodniejszych regionach Polski. Na zimę należy ją związać w chochoł i wyściółkować. Liście chronią ją przed mrozem, dlatego nie należy ich ścinać wcześniej niż wiosną, przed ruszeniem wegetacji. Rozplenice warto ściółkować, np. korą.
Jeśli rozplenica kosmata jest uprawiana w pojemniku, należy ją wstawić na zimę do nieogrzewanego pomieszczenia z oknem, np. garażu.
Ze względu na brak odporności na duży mróz, rozplenicę kosmatą często uprawia się jak roślinę jednoroczną.
Choroby i szkodniki: odporna
Ciekawa odmiana rozplenicy kosmatej
- Fuzzy – liście zielone, kwiatostany różowawe
Warto wiedzieć
- W Polsce rozplenice kosmate były popularne w XIX wieku, gdy panowała moda na trawy ozdobne. Pisał o niej „Ogrodnik Polski” w 1897 roku:
„Każdemu zdarzyło się widzieć nieraz czy to w ogrodach publicznych, czy też prywatnych, piękną trawę, wysoką na parę stóp i wdzięcznie pochylającą się ku ziemi. Z pośrodka jasno-zielonej kępy, wznoszą się łodygi do trzech stóp wysokie, zakończone ozdobnemi kłosami, kołyszącymi się za każdym powiewem wiatru. Roślina ta od dawna znana, to Pennisetum longistylum, lub też P. long. violaceum”.
- Rozplenica kosmata nie jest jedynym gatunkiem rozplenicy uprawianym w Polsce. Spotykane są także rozplenica japońska (Pennisetum alopecuroides), rozplenica obca (Pennisetum advena), rozplenica perłowa (Pennisetum glaucum), rozplenica purpurowa (Pennisetum purpureum), rozplenica Thunberga (Pennisetum thunbergii).