Gdy kwitnie, pchnie kolendrą, słonecznikiem i popcornem. Sporobolus różnołuskowy to trawa ozdobna przebarwiająca się od końca lata.
Inne nazwy: Poronica różnołuskowa, Sporobolus heterolepis
Sporobolus różnołuskowy zaliczany jest do rodziny wiechlinowatych. Spokrewniony jest m.in. z dmuszkiem, drżączką, jęczmieniem, kostrzewą, kukurydzą, łzawicą, mietlicą, owsem, palczatką, prosem, pszenicą, żytem.
Pochodzenie: Ameryka Północna
W naturze sporobolus różnołuskowy rośnie na preriach. Jest trawą kępkową, nieekspansywną.
Cechy: bylina (trawa ozdobna)
To mało wymagająca trawa ozdobna.
Wysokość: 20-30 cm (z kwiatostanami do 100 cm)
Kwitnienie: sierpień – wrzesień (VIII-IX)
Kwiaty są niepozorne, delikatne, mało widoczne. Zebrane w małe kłosy, które z gracją poruszają się na wietrze. Pachną! W delikatnym zapachu czuć nuty kolendry, nasion słonecznika i popcornu.
Liście: zielone
Ta trawa jest wyjątkowo kolorowa pod koniec sezonu. Pięknie się przebarwia na przełomie lata i jesieni w odcieniach kolorów brązowego, czerwonego, pomarańczowego, żółtego.

Zastosowanie: rabaty kwiatowe, ogrody w stylu naturalnym, ogrody sensoryczne, donice na słonecznych balkonach i tarasach, obrzeża trawników, zielone dachy
Lubi towarzystwo takich roślin jak jeżówka, rudbekia, tulipan.
Stanowisko: słoneczne; toleruje półcień
Gleba: przeciętna lub żyzna, lekko wilgotna lub sucha; odczyn od lekko kwaśnego do zbliżonego do obojętnego (pH 6-7,2)
To trawa ozdobna o małych wymaganiach.
Podlewanie: tylko w czasie suszy
Lepiej, jeśli ma za sucho, niż za mokro. Jednak dobrze znosi czasowy nadmiar wilgoci, np. po większym deszczu.
Nawożenie: 1-2 razy w sezonie
Wiosną oraz latem kępy trawy warto posypać kompostem świeżym albo granulowanym. Ten zabieg sprzyja również lepszemu krzewieniu.
Można też zasilać sporobolusy nawozami do trawnika o długim działaniu typu 100 dni. Wtedy wystarczy jedna dawka nawozu wiosną.
Rozmnażanie: podział kęp w marcu – kwietniu
Dość często rozsiewa się sam, ale nie zachwaszcza ogrodu.
Przesadzanie: nie ma potrzeby
Sporobolusy różnołuskowe są długowieczne.
Cięcie: wiosna (przed ruszeniem wegetacji)
Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra
Choroby i szkodniki: bardzo odporny
Ciekawe odmiany sporobolusów różnołuskowych
- Weinheim – nieco wyższy niż inne odmiany
- Wisconsin – przebarwia się w złocistopomarańczowych odcieniach
Warto wiedzieć
- Nasiona sporobolusa różnołuskowego lubią zjadać ptaki w czasie zimy. Na mąkę mielili je Indianie – służyła do wypieku placków.
- Sporobolus różnołuskowy opisał po raz pierwszy Asa Gray (1810-1888) – amerykański botanik.
- Sporobolusy różnołuskowe rosną w kompleksie sportowym Queen Elizabeth Olimpic Park w Londynie (Wielka Brytania). Skomponowano je m.in. z jeżówką bladą.
- Oprócz sporobolusa różnołuskowego w polskich ogrodach uprawiane są także sporobolus śmiałkowaty (Sporobolus airodes) i sporobolus Wrighta (Sporobolus wrightii).
