Jego kwiaty są białe, muśnięte różem na spodach płatków. Zawilec grecki White Splendour to odmiana z lat 50. XX wieku. Kwitnie wiosną.
Inne nazwy: Anemone blada White Splendour, Zawilec bałkański White Splendour, Zawilec powabny White Splendour, Zawilec wdzięczny White Splendour
Pochodzenie: 1950 rok (Holandia)
Hodowca: Tubergen
Cechy: bylina
Organem przetrwalnikowym są bulwy.
Wysokość: 10-20 cm
Kwitnienie: marzec – kwiecień (III-IV)
Kwiaty: białe, cieniowane różem na spodach płatków; pojedyncze
Liście: zielone
Na początku lata liście zawilców greckich zasychają. Pojawiają się wiosną następnego roku. Organem przetrwalnikowym są bulwy.
Zastosowanie: skalniaki, rabaty kwiatowe, między bylinami i krzewami, ogrody w stylu naturalnym, ogrody leśne, pod drzewami i krzewami liściastymi, uprawa w donicach
Stanowisko: półcień
Gleba: przeciętna; odczyn od kwaśnego do lekko kwaśnego (pH około 5-6,5)
Lubi ściółkowanie, np. korą.
Podlewanie: nie ma potrzeby
Zawilce greckie najlepiej sadzić w miejscach, które w ogóle nie są podlewane lub rzadko.
Podlewa się tylko zawilce greckie uprawiane w donicach.
Nawożenie: zwykle nie ma potrzeby
Lubi ściółkowanie kompostem.
Przesadzanie: nie ma potrzeby
Rozmnażanie: bulwy i ewentualnie nasiona
Sadzenie: wrzesień i pierwsza połowa października (IX-X)
Odporność: bardzo dobra
Zawilec grecki choruje, jeśli jest podlewany, zwłaszcza latem. Nie lubią go szkodniki.
Jest odporny na mróz. Najlepiej zimuje, jeżeli jest ściółkowany.
Ciekawostki
- Zawilec grecki White Splendour pochodzi ze słynnej holenderskiej szkółki Tubergen. Za datę jego wyhodowania przyjmuje się 1950 rok. Z tej samej szkółki pochodzi odmiana zawilca greckiego Bridesmaid.
- Nazwę White Splendour można przetłumaczyć (z języka angielskiego) jako Biały Splendor.