To niewielki gatunek, którego zielone liście mają jasne nerwy. Difenbachia Oersteda lubi ciepłe pomieszczenia i systematyczne podlewanie.
Inne nazwy: Diffenbachia oerstedii
Pochodzenie: Ameryka Środkowa
Cechy: bylina
Difenbachia Oersteda należy do rodziny obrazkowatych. Spokrewniona jest z takimi roślinami jak aglaonema, alokazja, cantedeskia, filodedron, kaladium, kolokazja, obrazki, scindapsus, tulejnik, zamiokulkas, zroślicha.
To roślina tropikalna. W Polsce można ją uprawiać tylko w mieszkaniach lub oranżeriach.
Wysokość: około 1 m
To jeden z niższych gatunków difenbachii.
Liście: zielone z jaśniejszymi głównymi nerwami
To roślina ozdobna z liści. Są podłużne, duże (do 30 cm długości).
Rozmnażanie: sadzonki pędowe i wierzchołkowe
Difenbachie Oersteda najlepiej ukorzeniają się w marcu i kwietniu (III-IV), w temperaturze około 25 stopni Celsjusza. Sadzonki powinny mieć przynajmniej dwa liście. Miejsca cięcia warto obsypywać węglem aktywnym.
Cięcie: tylko rośliny starsze, jeśli są za wysokie
Ścina się także zaschnięte liście.
Stanowisko: jasne, ale nie w pełnym słońcu
Przez cały rok powinna przebywać w pomieszczeniach. Zimą temperatura nie powinna spadać poniżej 15 stopni Celsjusza.
Co kilka tygodni roślinę warto odwracać o 180 stopni, aby mniej nachylała się w kierunku światła. Zachowuje wtedy ładniejszy pokrój.
Ziemia: żyzna, przepuszczalna, najlepiej z dodatkiem kory; odczyn od bardzo kwaśnego do kwaśnego (pH 4,5-5,5)
Do sadzenia difenbachii nadają się np. podłoża do różaneczników oraz innych roślin kwaśnolubnych.
Przesadzanie: co 2-3 lata
Stare, ciężkie egzemplarze trudno jest przesadzić. Wtedy co roku trzeba usunąć wierzchnią warstwę ziemi z doniczki. Następnie dosypuje się świeże podłoże.
Podlewanie: umiarkowane
Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie przelane. Zimą podlewa się mniej.
Przez cały rok lubi zraszanie miękką wodą.
Nawożenie: marzec – październik (III-X); co tydzień
Difenbachię Oersteda zasila się nawozami do kwiatów doniczkowych ozdobnych z liści.
Odporność na mróz: brak
Choroby i szkodniki: odporna
Difenbachia Oersteda nie sprawia większych problemów. Czasem wystąpić może plamistość liści. Ze szkodników najczęściej pojawiają się przędziorki.
Rośnie zdrowo. Jeżeli choruje to najczęściej z powodu nadmiernego podlewania. Mogą ją wtedy atakować choroby grzybowe.
Ciekawa odmiana difenbachii Oersteda
- Green Magic – liście ciemnozielone
Warto wiedzieć
- Nazwa difenbachii Oersteda upamiętnia Andersa Oersteda (1816-1872) – duńskiego botanika, mykologa, biologa morskiego i zoologa. Tę roślinę odkrył i opisał w połowie XIX wieku podczas wyprawy do Ameryki Środkowej. Anders Oersted był tym naukowcem, który odkrył rdzę gruszy. Udowodnił, że grzyb wywołujący tę chorobę potrzebuje dwóch żywicieli: gruszy oraz jałowca. Inna roślina upamiętniająca Oersteda to storczyk Oerstedella.
Nazwa difenbachia zaś upamiętnia Josepha Dieffenbacha (1796-1863) – głównego ogrodnika Ogrodu Botanicznego w Wiedniu (Austria).
- Difenbachia Oersteda nie jest jedynym gatunkiem difenbachii uprawianym w Polsce. Spotykane są także m.in. difenbachia Bowmanna (Diffenbachia bowmannii) i difenbachia Seguiny (Diffenbachia seguine). Popularna jest difenbachia Exotica (krzyżówka).