Jałowiec łuskowaty – uprawa, odporność, cięcie

Ma niebieski odcień igieł. Jałowiec łuskowaty jest mało wymagający. Wyróżnia go odporność na mróz, choroby, szkodniki. Nie potrzebuje podlewania.

Jałowce łuskowate mają niebieski odcień igieł. Fot. Niepodlewam

Pochodzenie: Azja (Himalaje, Chiny, Afganistan)

Jest bardzo dobrze przystosowany do polskiego klimatu.

Inne nazwy: Jałowiec himalajski, Juniperus squamata

Wysokość: od 40 cm do 5 m (w zależności od odmiany)

Szerokość: 1-3 m

Jałowce łuskowate mają bardzo zróżnicowane kształty i wymiary. Są wśród nich odmiany ścielące się przy ziemi, a także wysokie, o asymetrycznych pokrojach.

Liście: igły (kłujące)

Igły – wbrew nazwie tego jałowca – są krótkie, kłujące. Łuszczy się jego kora.

Jałowce łuskowate są zwykle srebrzystoniebieskie. Niektóre odmiany mają – zwłaszcza wiosną – złociste zabarwienie najmłodszych pędów.

Gleba: przeciętna; odczyn pH 5-8

Jest niewymagający co do ziemi.

Podlewanie: nie ma potrzeby

Podlewa się ewentualnie tylko świeżo posadzone rośliny.

Stanowisko: słoneczne

Przeznaczenie: pojedyncze egzemplarze lub grupa kilku egzemplarzy, tło dla kwiatów, skarpy, skalniaki

Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra

Nie trzeba go zabezpieczać na zimę.

Cięcie: kwiecień, maj, czerwiec (IV-VI)

Jałowiece łuskowate nie muszą być przycinane co roku. Przycina się je w zależności od potrzeb,np. gdy nadmiernie się rozrosną.

Choroby i szkodniki: bardzo odporny

Choruje rzadko. Nie lubią go szkodniki.

Ciekawe odmiany jałowców łuskowatych

  • Blue Carpet – srebrzystoniebieski; wysokość 60-70 cm
  • Blue Star – srebrzystoniebieski ; wysokość 40 cm
  • Dream Joy – złocistoniebieski; wysokość około 40 cm
  • Holger – srebrzystoniebieski (wiosną końcówki są złociste); wysokość 150 cm

Jałowiec łuskowaty Blue Carpet. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Jałowiec łuskowaty jest albo krzewem męskim, albo żeńskim. Okazy żeńskie zawiązują szyszkojagody.
  • Po raz pierwszy jałowce łuskowate Francis Buchanan-Hamilton (1762–1829) – szkocki lekarz, botanik i geograf. Było to w 1824 roku.

Dopiero około 100 lat po odkryciu jałowce łuskowate zaczęto szerzej sadzić w Europie. Do USA sprowadzono je w 1914 roku. W Polsce były rarytasem przed II wojną światową.

Chińska nazwa tej odmiany brzmi Tsui-boi. Roślina wyróżnia się strukturą smuklejszą i ulistnieniem gęstem, błękitnawem” – pisał „Ogrodnik” w 1933 roku.