Zachwyca kwiatami białymi jak śnieg. Cebulica syberyjska Alba to stara odmiana wyhodowana w XIX wieku. Kwitnie na przełomie marca i kwietnia.
Inne nazwy: Scilla sibirica Alba
Pochodzenie: 1880 rok (Holandia)
Hodowca: A.C. van Eeden
Cechy: bylina (roślina cebulowa)
Wysokość: 15 cm
Kwitnienie: marzec – kwiecień (III-IV)
Kwiaty: białe; pojedyncze
Kwiaty tej odmiany są białe śnieg.
Zapach: niewyczuwalny
Liście: zielone
Zamierają od czerwca (VI). Po ich zaschnięciu cebulice przechodzą w stan spoczynku.
Zastosowanie: niskie rabaty, kompozycje wiosenne, ogrody w stylu naturalnym, skalniaki, obwódki, uprawa w donicach, na trawnikach, pod krzewami i drzewami liściastymi, bukieciki
Stanowisko: słoneczne, półcień
Gleba: przeciętna, próchnicza, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 6-7)
Podlewanie: nie ma potrzeby
Uwaga! Podlewa się jedynie cebulice syberyjskie doniczkowe – koniecznie z umiarem.
Nawożenie: wiosna i jesień
Cebulice syberyjskie najlepiej zasilać nawozami do kwiatów cebulowych: po ruszeniu wegetacji oraz w fazie zawiązywania pąków kwiatowych.
Nieprzesadzane cebulice można dodatkowo zasilić kompostem na przełomie września i października (wtedy cebulki się ukorzeniają). Wystarczy kompost rozsypać luźno na rabacie z szafirkami.
Przesadzanie: co 5-10 lat
Rozmnażanie: cebulki i nasiona
Często się rozsiewa, tworząc piękne łany.
Sadzenie: druga połowa września (IX)
Odporność: bardzo dobra
Nie sprawia problemów. Doskonale zimuje.
Jest odporny na mróz.
Ciekawostki
- Odkrywcą (lub twórcą) odmiany cebulicy syberyjskiej Alba był A.C. van Eeden – holenderski redaktor i florysta. W latach 1871-1872 wydał „Album holenderskich cebul i kwiatów” ze wspaniałymi ilustracjami holenderskich artystów. Do dziś książka zachwyca kolorami i szczegółami wizerunków kwiatów.
- Powstanie odmiany Alba datuje się na 1880 rok. Już w 1917 roku pojawiła się, jako nowość, w „Katalogu” Karla Foerstera – słynnego niemieckiego ogrodnika, szkółkarza i pisarza.