Śliwa Kirka – uprawa, odporność, zapylacze

To bardzo stara odmiana co najmniej z XIX wieku. Śliwa Kirka jest trochę kapryśna. Ma pyszne owoce. Pestki łatwo odchodzą od miąższu.

Śliwa Kirka – rysunek z książki „Holenderski sad”, Groningen, J.B. Wolters z 1868 roku, ze zborów biblioteki Wageningen UR.

Śliwa Kirka – rysunek z książki „Holenderski sad”, Groningen, J.B. Wolters z 1868 roku, ze zborów biblioteki Wageningen UR.

Inne nazwy: Damascena Kirkego, Kirke’s, Kirke’s Pflaume, Kirkes Plum

Pochodzenie: co najmniej XIX wiek (prawdopodobnie Wielka Brytania)

Dojrzewanie: sierpień – wrzesień (VIII-IX)

Zwykle śliwa Kirka dojrzewa raczej w pierwszych dniach września (IX). Śliwki zbiera się pod koniec sierpnia (VIII), gdy lato jest słoneczne i ciepłe.

Owoce: duże; owalne; skórka gładka, fioletowa z niebieskim nalotem; miąższ żółty, miękki, soczysty, słodki, bardzo smaczny; pestka dobrze odchodzi od miąższu; pachnące

Śliwa Kirka owocuje średnio obficie i nie co roku. Owoce są wybitnie delikatesowe.

Przeznaczenie: owoce deserowe, do ciasta i suszenia

Śliwki Kirka są pyszne.

Gleba: przeciętna, lekko wilgotna; odczyn zbliżony do obojętnego (pH 6,7-7,2)

Stanowisko: słoneczne

Śliwa Kirka rośnie wolno. Lubi zaciszne miejsca.

Odporność: średnia

Śliwa Kirka jest trochę kapryśna. W młodym wieku może przemarzać, dlatego warto ją okrywać na zimę. Jednak śliwa Kirka dobrze rośnie w górach. Uprawiana jest np. w Alpach. Nie lubi mokrych zim. Po takiej zimie słabiej kwitnie i owocuje.

Śliwka Kirka nie sprawia większych problemów, ale może być atakowana przez szarkę.

Tak jak inne śliwy, atakuje ją owocówka śliwkóweczka, ale rzadziej. Szkodnik powoduje robaczywienie śliwek.

Zapylacze: Anna Spath, Królowa Wiktoria, Renkloda Althana, Renkloda z Qullins, Renkloda Ulena, Renkloda Zielona, Węgierka Włoska

Warto wiedzieć

  • Śliwa Kirka najprawdopodobniej została wyhodowana przez ogrodnika Kirka w Wielkiej Brytanii. Była bardzo dobrze znana w połowie XIX wieku w Niemczech.
  • W Polsce śliwa Kirka była najpopularniejsza na przełomie XIX i XX wieku. Była polecana do uprawy lecz nie sadzono jej nigdy na większą skalę. To odmiana amatorska. Choć ma bardzo smaczne owoce, nie co roku owocuje i niezbyt obficie.
  • Obecnie śliwa Kirka jest w Polsce rzadka. Dość często jest uprawiana np. w Luksemburgu i Niemczech W tych krajach najłatwiej kupić młode drzewka śliwy Kirka.

 

Źródło:

  • Wiedza własna
  • „Holenderski sad”, Groningen, J.B. Wolters, 1868 rok
  • „Sad i ogród owocowy” Edmund Jankowski, 1912 rok
  • „Ogrodnik Polski”, 1934 rok
  • „Ogród szkolny”, Franciszek Langauer i Eustachy Wołoszczak, 1889 rok

Na publikację rysunku śliwy Kirka z XIX wieku zgodę udzieliła biblioteka Wageningen UR w Holandii

Podobne