Ozdobne

Świerk pospolity Pendula – uprawa i ciekawostki

Jego pędy rosną w dół, jak balowa suknia. Świerk pospolity Pendula jest wyjątkowo malowniczy. Najlepiej go sadzić w wyeksponowanych miejscach.

Świerk pospolity Pendula ma pędy rosnące w dół. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Picea abies Pendula, Świerk europejski Pendula, Świerk norweski Pendula, Świerk płaczący Pendula, Świerk zwyczajny Pendula

Wysokość: 1-2 m (w zależności od wysokości szczepienia)

Szerokość: 2-3 m

Świerk pospolity Pendula rośnie po 20-30 cm rocznie. Jego pędy rosną w dół i płożą się po ziemi. U dołu mają kształt balowej sukni. To wyjątkowo malownicza odmiana.

Liście: igły zielone

Świerk pospolity Pendula ma igły krótkie i kłujące. Utrzymują się gałęziach do 6 lat (dłużej w czystym środowisku).

Igły świerka pospolitego Pendula. Fot. Niepodlewam

Gleba: żyzna; odczyn obojętny (pH 5-7,5)

Podlewanie: umiarkowane

Świerk pospolity Pendula preferuje ziemię wilgotną lecz dobrze znosi przesuszenie. Ma płytki oraz szeroki system korzeniowy.

Stanowisko: słoneczne; toleruje lekki półcień

Przeznaczenie: pojedyncze egzemplarze w wyeksponowanych miejscach, duże skalniaki

Starsze i wyższe egzemplarze tworzą pustą przestrzeń w środku. Jest na tyle duża, że dzieci mogą się bawić pod tym świerkiem np. w dom.

Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra

Świerk pospolity Pendula świetnie znosi mróz. Nie potrzebuje okrycia na zimę.

Cięcie: kwiecień, maj, czerwiec (IV-VI)

Świerki pospolite Pendula przycina się inaczej niż inne odmiany – od dołu. Pędy płożące się po ziemi mają bowiem tendencję do ogołacania się z igieł, zwłaszcza jeśli ziemia jest często mokra albo gdy długo leży na nich śnieg.

Ogołocone z igieł pędy należy wycinać. Świerki Pendula przycinanie znoszą dobrze. Ran po cięciu nie trzeba zabezpieczać.

Świerki pospolite Pendula lubią żyzną ziemę. Fot. Niepodlewam

Choroby i szkodniki: odporny

Gdy wiosna jest ciepła, słoneczna i prawie bezwietrzna, świerk pospolity Pendula może atakować mszyca świerkowa. Jej liczebność można ograniczyć – od czasu do czasu spryskuje się świerki silnym strumieniem wody.

Jeżeli na gałązkach tworzą się galasy (nibyszyszki), trzeba je zrywać i niszczyć. To groźny szkodnik świerków – ochojnik.

Płożące się po ziemi pędy mogą się ogołacać, zwłaszcza po śnieżnej zimie. Wiosną można je wyciąć.

Świerk Pendula lubi czyste środowisko (bez spalin i smogu). W zanieczyszczonym może przedwcześnie zrzucać igły.

Gdy na gałązkach długo leży śnieg lub ziemia jest mokra, świerk Pendula może łysieć od dołu. Takie gałązki należy wycinać. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Świerk pospolity Pendula prawdopodobnie został znaleziony przed 1836 rokiem w ogrodzie królewskim w Trianon we Francji. Miał tego dokonać Pierre Louis Briot (1804-1888) – słynny francuski ogrodnik. Jego nazwisko upamiętnia kasztanowiec czerwony Briotii.

Jednak według niektórych znawców iglaków, świerk pospolity Pendula nie jest odmianą lecz po prostu formą typu płaczącego.

  • Obecnie świerki pospolite Pendula są uprawiane na całym świecie. Zawsze zwracają uwagę nietypowym, malowniczym wyglądem.
  • Nazwa Pendula oznacza (w różnych językach) huśtawkę lub wahadło.