Żywotnik zachodni Waterfield – uprawa i odporność

To iglak typu nieduża kulka. Żywotnik zachodni Waterfield rośnie powoli. Jest niewymagający i mrozoodporny. Bardzo lubi ściółkowanie.

Żywotnik zachodni Waterfield ma kształt kuli. Fot. Niepodlewam

Żywotnik zachodni Waterfield ma kształt kuli. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: biały cedr Waterfield, Thuja occidentalis Waterfield, tuja zachodnia Waterfield

Wysokość: 1 m (po 10 latach ma około 50 cm)

Żywotnik zachodni Waterfield rośnie wolno (do 5 cm rocznie), najbardziej intensywnie wiosną i wczesnym latem. Jego wymiary można łatwo regulować cięciem. Jest doskonały do przycinania w kształcie idealnej kuli.

Szerokość: 1 m (po 10 latach ma około 50 cm)

Liście: miękkie łuski w kolorze ciemnej zieleni; młode przyrosty są wiosną złocistozielone

Zimą łuski żywotnika zachodniego Waterfield są delikatnie brązowe na końcach. To naturalne zjawisko, a nie wynik błędów w uprawie. Wiosną łuski znowu robią się zielone.

Zimą żywotnik zachodni Waterfield lekko przebarwia się na końcach gałązek. To normalne zjawisko. Fot. Niepodlewam

Zimą żywotnik zachodni Waterfield lekko przebarwia się na końcach gałązek. To normalne zjawisko. Fot. Niepodlewam

Gleba: odmiana niewybredna, dobrze toleruje odczyn zasadowy (ziemię wapienną)

Podlewanie: umiarkowane

Żywotnik zachodni Waterfield dość płytko się korzeni, przez co bywa narażony na wysychanie. Dlatego warto go ściółkować oraz podlewać w czasie suszy.

Stanowisko: słoneczne, toleruje półcień

Gdy tuje Waterfield mają zbyt dużo cienia, stają się mniej gęste. Lubią wilgoć w powietrzu – odpowiadają im miejsca np. w pobliżu stawów oraz często podlewanego trawnika.

Wiosną młode przyrosty gałązek mają złocistozielony kolor. Potem robią się zielone. Fot. Niepodlewam

Wiosną młode przyrosty gałązek mają złocistozielony kolor. Potem robią się zielone. Fot. Niepodlewam

Przeznaczenie: wyeksponowane miejsca, najlepiej blisko ścieżek, szpalery, małe ogrody, skalniaki, cmentarze

Wytrzymałość na mróz: dobra

Tuja Waterfield jest odporna na największe mrozy (to odmiana dość często sadzona np. w Rosji). Ma jednak płytki system korzeniowy. Z tego powodu żywotnik zachodni Waterfield może w bezśnieżne zimy wysychać (częściowo lub całkowicie). Aby zapobiec wysychaniu, warto go ściółkować, np. korą, szyszkami, zrębkami, kamykami.

Ze względu na płytki system korzeniowy żywotnik zachodni Waterfield można sadzić i przesadzać z powodzeniem nawet w starszym wieku.

Tuja Waterfield bardzo lubi ściółkowanie. Kora, szyszki lub zrębki chronią ją przed wysychaniem zimą i latem. Fot. Niepodlewam

Tuja Waterfield bardzo lubi ściółkowanie. Kora, szyszki lub zrębki chronią ją przed wysychaniem zimą i latem. Fot. Niepodlewam

Cięcie: kwiecień, maj, czerwiec (IV-VI)
Żywotnik zachodni Waterfield doskonale znosi cięcie. Bez przycinania także zachowuje kulisty kształt. Jednak dzięki cięciu można go formować w kule idealne.

Choroby i szkodniki: odmiana odporna

Ze szkodników żywotnik zachodni Waterfield atakuje czasami misecznik tujowiec. Na gałązkach pojawiają się wypukłe tarczki. Następnie pędy brązowieją i zamierają.

Zasychanie gałązek tui jest częściej jest spowodowane brakiem słońca oraz przesuszeniem (zarówno latem, jak i zimą).

Warto wiedzieć

  • Wszystkie odmiany żywotników zachodnich zawierają olejek eteryczny tujon. Powoduje on podrażnienia skóry, np. swędzące, czerwone plamy. Dlatego żywotniki należy ciąć w rękawicach oraz stroju zakrywającym ramiona i nogi.
    Niebezpieczne jest zjedzenie żywotnika zachodniego, np. szyszki czy ssanie gałązek. Objawy zatrucia to m.in. wymioty, ból brzucha, biegunka. Wizyta u lekarza jest niezbędna. Tujon w większych ilościach może uszkodzić np. nerki.

Podobne