ognik szkarłatny wymagania

Ognik szkarłatny – uprawa, odporność, cięcie

Ma czerwone, pomarańczowe lub żółte owoce podobne do jarzębiny. Ognik szkarłatny jest niewymagający. To krzew zimozielony.

Owoce ogników szkarłatnych zdobią krzew jesienią i zimą. Z wyglądu przypominają jarzębinę. Fot. Niepodlewam

Cechy: krzew zimozielony

Pochodzenie: Europa i Azja

Inne nazwy: Pyracantha coccinea

Wysokość: 200-300 cm

Szerokość: 100-200 cm

Ogniki szkarłatne rosną średnio szybko. ich wymiary łatwo korygować cięciem. Znoszą je bardzo dobrze.

Kwitnienie: maj – czerwiec (V-VI)

Ogniki szkarłatne kwitną bardzo obficie.

Kwiaty: białe

Kwiaty są małe, ale jest ich tak dużo, że w czasie kwitnienia krzew wygląda jak biały. Chętnie odwiedzają je pszczoły.

Kwiaty ognika szkarłatnego są białe. Fot. Niepodlewam

Owoce: żółte, pomarańczowe, czerwone

Owoce ogników wyglądają jak koraliki. Są podobne do owoców jarzębiny. Utrzymują się na krzewach od sierpnia (VIII) do końca zimy.

Najpopularniejsze są odmiany ogników z owocami pomarańczowymi i czerwonymi.

Liście: zielone; nie opadają na zimę

Ognik szkarłatny jest ozdobny przede wszystkim z liści i owoców.

Zastosowanie: jako pojedynczy egzemplarz lub grupa krzewów, żywopłoty formowane i nieformowane, żywopłoty obronne, przy murach, duże skarpy

Uwaga! Ogniki szkarłatne mają ciernie, Dlatego nadają się np. na żywopłoty obronne, czy jako osłonę przy ogrodzeniach (przed intruzami i ulicznymi spalinami).

Ognik szkarłatny przy murze. Fot. Niepodlewam

Stanowisko: słoneczne; toleruje półcień

Gleba: przeciętna lub żyzna; odczyn od kwaśnego do zasadowego (około pH 5-8)

Ogniki szkarłatne są bardzo tolerancyjne co do ziemi.

Podlewanie: oszczędne

Ognika szkarłatnego w sezonie wegetacyjnym można nawet wcale nie podlewać. Suszę znosi bardzo dobrze.

Warto ogniki podlać późną jesienią. To bowiem krzewy zimozielone. W czasie mrozów, gdy nie ma śniegu, ziemia zamarza na kamień i ogniki nie mogą pobierać wody. Wtedy podsychają, zwłaszcza młode egzemplarze.

Ogniki podlewa się tylko przy korzeniu. Częste zraszanie liści zwiększa

Nawożenie: kwiecień – maj (IV-V)

Do zasilania ogników szkarłatnych polecane są nawozy do krzewów ozdobnych według instrukcji na opakowaniu.

Ogniki wybaczają także brak nawożenia. To mało wymagające krzewy.

Rozmnażanie: marzec-maj (III-VI) oraz sierpień (najlepiej druga połowa) i pierwsze dni września

Ogniki rozmnaża się z odkładów oraz odrostów korzeniowych. Potrafią się rozsiewać.

Uwaga! Ogniki szkarłatne kupione w doniczkach można sadzić cały sezon wegetacyjny.

Cięcie: nie ma potrzeby co roku

Przed kwitnieniem wycina się gałązki przemarznięte, połamane, uschnięte. Jeżeli ogniki są prowadzone jako żywopłot formowany, najlepiej przyciąć je w marcu (III). Dobrze znoszą cięcie korygujące przez cały sezon wegetacyjny.

Co 2-3 lata warto wykonać wiosną cięcie prześwietlające. Dawno niecięte, zbyt rozrośnięte ogniki szkarłatne potrzebują bardziej radykalnego przycięcia. Najlepiej wykonać wtedy cięcie odmładzające.

Ogniki szkarłatne z żółtymi owocami są najrzadsze. Fot. Niepodlewam

Wytrzymałość na mróz: dobra

Wiosną (przed kwitnieniem) zaschnięte pędy trzeba obciąć. To objaw suszy zimowej (duży mróz, brak śniegu).

Ognik szkarłatny bardzo dobrze się regeneruje.

Choroby i szkodniki: odporny

Ogniki szkarłatne nie sprawiają większych problemów. W wilgotne lata może chorować na parcha.

Doskonale znosi miejskie zanieczyszczenia, jak smog, kurz, spaliny.

Ciekawe odmiany ogników szkarłatnych

  • Orange Charmer – owoce pomarańczowe
  • Orange Glow – owoce pomarańczowe
  • Red Column – owoce czerwone
  • Soleil d`Or – owoce żółte

Warto wiedzieć

  • Nazwa ognik szkarłaty nawiązuje do koloru owoców. Jesienią jest ich tak dużo, że krzew wygląda jakby płonął.
  • Owoce ogników są niejadalne i niesmaczne. W razie zjedzenia mogą spowodować ból brzucha.
  • Ognik szkarłaty należy do rodziny różowate. Spokrewniony jest z takimi roślinami jak głóg, grusza, jabłoń, jarzębina, jeżyna, nieszpułka zwyczajna, pigwowiec, róża, śliwa.