winobluszcz trójklapowy uprawa

Winobluszcz trójklapowy – uprawa, odporność, cięcie

To pnącze, które wspina się po wszystkich podporach, także gładkich. Winobluszcz trójklapowy ma małe wymagania. Jego liście układają się jak dachówki.

Winobluszcz trójklapowy to mało wymagające pnącze. Fot. Niepodlewam

Pochodzenie: Azja

Inne nazwy: Parthenocissus tricuspidate, Winobluszcz japoński

Cechy: pnącze

Długość: do 12 m

Winobluszcze trójklapowe wspinają się po dowolnych podporach: murach, siatkach, drzewach, ogrodzeniach, a nawet szybach. Po podporach wije się oraz czepia wąsami z przylgami.

Rośnie szybko. Rocznie przyrasta około 100 cm.

Kwitnienie: czerwiec – lipiec (VI-VII)

Kwiaty: zielonkawe; drobne i niepozorne

Kwiaty winobluszczy nie mają wartości ozdobnych. Są jednak miododajne. Lubią je odwiedzać pszczoły.

Owoce: granatowe jagody

Liście: zielone, przebarwiają się jesienią na czerwono; duże

Liście mają po 3 klapy – stąd nazwa trójklapowy. Wyróżniają się dwiema charakterystycznymi cechami:

  • Nietypowy sposób opadania jesienią – najpierw często opadają blaszki liści, a potem także ogonki;
  • Liści układają się dachówkowo, co wygląda wyjątkowo malowniczo. Ich zielona powierzchnia jest jak zielona ściana.

Liście winobluszczów trójklapowych układają się jak dachówki. Fot. Niepodlewam

Gleba: przeciętna lub słaba; odczyn od kwaśnego do zasadowego (pH 5-8)

To pnącze mało wymagające co do ziemi.

Podlewanie: nie potrzebuje

Podlewa się ewentualnie tylko podczas suszy, zwłaszcza młode egzemplarze. Starsze są odporne na brak wody.

Nawożenie: maj, czerwiec i ewentualnie lipiec

Winobluszcz trójklapowy nawozi się 2-3 razy w sezonie. Wybacza również brak nawożenia.

Użyć można nawozu do roślin ozdobnych z liści, według instrukcji na opakowaniu.

Przesadzanie: nie ma potrzeby

Rozmnażanie: sadzonki pędowe, odkłady, nasiona

Sadzenie: kwiecień – maj (IV-V) oraz sierpień – wrzesień (VIII-IX)

Stanowisko: słoneczne, półcień, cień

W cieniu rośnie mniej gęsty i jesienią słabo się przebarwia na czerwono.

Dobrze znosi miejskie zanieczyszczenia, jak spaliny i pył. Bardzo dobrze rośnie nawet przy ruchliwych ulicach.

Przeznaczenie: pnącze na pergolach, trejażach, altanach, murach, dużych drzewach, ogrodzeniach i innych mocnych podporach, zamiast żywopłotu, donice na balkonie i tarasie

Winobluszcz trójklapowy  owija się wokół podpór oraz przyczepia  przy pomocy wąsów z przylgami.

Wytrzymałość na mróz: dość dobra

Najmłodsze pędy mogą przemarzać w czasie srogich zim. Dlatego to pnącze jest popularniejsze w zachodniej Polsce. W zimniejszych regionach zwykle sadzi się winobluszcz pięciolistkowy, który jest bardziej odporny na mróz.

W razie przemarznięcia bardzo dobrze się regeneruje.

Cięcie: marzec – październik (III-X)

Winobluszcze można przycinać przez cały sezon. Ucina się np. pędy zarastające okna, czy rosnące za wysoko.

Choroby i szkodniki: bardzo odporny

Ciekawa odmiana winobluszczu trójklapowego

  • Veitchii – liście zielone, przebarwiają się na czerwono; osiąga mniejsze rozmiary (polecany do mniejszych ogrodów)

Warto wiedzieć

  • Oprócz winobluszczu trójklapowego w polskich ogrodach są uprawiane także winobluszcz pięcioliskowy (Parthenocissus quinquefolia) oraz winobluszcz zaroślowy (Parthenocissus inserta).