Ma kształt regularnego stożka. Świerk biały Conica to stara, kanadyjska odmiana znaleziona w lesie. Obecnie bardzo popularna.
Inne nazwy: Picea glauca Conica, Świerk kanadyjski Conica
Wysokość: 1,5 m (po 10-15 latach)
Szerokość: 1 m
Rośnie wolno (około 10 cm rocznie).
Liście: zielone (kłujące, krótkie igły)
Gleba: przeciętna; odczyn obojętny (pH 4,5-7)
Wymagania świerka Conica co do ziemi są niewielkie. Powinna być przepuszczalna.
Podlewanie: umiarkowane
Dobrze znosi krótkie przesuszenie, szczególnie w starszym wieku. Ma silny system korzeniowy.
Stanowisko: słoneczne
Przeznaczenie: pojedyncze egzemplarze w wyeksponowanych miejscach, grupy iglaków, ogrody geometryczne, skalniaki, szpalery, topiary
Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra
Dobrze znosi duży mróz (do około -350C). Nie potrzebuje okrywania na zimę.
Cięcie: nie ma potrzeby
Świerk Conica ma regularny pokrój stożka, dlatego cięcie jest zwykle niepotrzebne.
Ta odmiana nadaje się jedna na topiary (rzeźby ogrodowe), zwłaszcza przycięte w kształty stożkowate. Wtedy strzyżenie najlepiej robić kwietniu, maju lub czerwcu (IV-VI).
Choroby i szkodniki: odporny
Dobrze znosi miejskie zanieczyszczenia, jak smog oraz spaliny.
Czasem na gałązkach tworzą się galasy (nibyszyszki), które trzeba zrywać i niszczyć. To szkodnik świerków – ochojnik. Świerki białe bywają też atakowane przez przędziorki, zwłaszcza gdy lato jest suche.
Ciekawostki
- Świerk biały Conica to stara odmiana kanadyjska. Odnaleziono go w lesie w 1904 roku. Dokonali tego Alfred Rehder (1863-1949) – niemiecko-amerykański dendrolog i botanik, oraz J.G. Jack.
- Świerk Conica to jeden z najpopularniejszych iglaków na świecie. Często jest sadzony także w Polsce.
- Od świerka Conica pochodzi odmiana Rainbow`s End.
- Nazwę Conica można przetłumaczyć (z języka angielskiego) jako stożkowy.