Na sadzenie śnieżycy, zarówno wiosennej, jak i letniej, najlepsza jest druga połowa września. Sadzenie jest proste. Trzeba koniecznie pamiętać o ściółce.
Śnieżyce to kwiaty cebulowe, która w tym samym miejscu może rosnąć 10 lat i więcej. Ich kwiaty przypominają przebiśniegi, ale są znacznie większe. Nadają się zwłaszcza do ogrodów w stylu naturalnym i nad stawy.
Śnieżyce wiosenne kwitną w marcu i kwietniu (III-IV), zaś śnieżyce letnie od końca kwietnia do czerwca (IV-VI). Oba gatunki śnieżyc sadzi się podobnie.
Ważne jest przestrzeganie terminu sadzenia.
Termin sadzenia: druga połowa września (IX)
Posadzone w tym terminie śnieżyce mają czas, by dobrze ukorzenić się przed zimą. Miejsce, gdzie są posadzone warto ściółkować, najlepiej kompostem z liśćmi albo korą wymieszaną z jesiennymi liśćmi.
Głębokość sadzenia: 3-krotna wysokość cebulki
Na dno dołka warto nasypać 1-2 garście dobrej ziemi, najlepiej kompostu z liści.
Odległość między bulwami: około 10 cm
Śnieżyce najlepiej sadzić w grupach. Po kilku latach tworzą duże, kwitnące kępy. Jeśli miejsce im się spodoba, będą się same rozsiewały.
Przesadzanie: co 10 lat lub rzadziej
Stanowisko: śnieżyce letnie – słoneczne i półcień, zaś śnieżyce wiosenne – oraz półcień
Ziemia: żyzna, próchnicza; odczyn od kwaśnego do zasadowego (pH 5,5 7,2)
Śnieżyca letnia lubi bardziej wilgotne stanowiska, np. nad oczkami wodnymi, niż śnieżyca wiosenna.
Ściółkowanie: kompost z liści, kora, szyszki, zrębki, opadłe liście
Śnieżyce bardzo lubią ściółkowanie. Szczególnie dobrze rosną w ogrodach, gdzie nie grabi się liści opadłych z drzew i krzewów. Rosną wtedy świetnie, bujnie kwitną i łatwo się rozmnażają.
Warto wiedzieć
- Śnieżyce nawozi się na przełomie zimy i wiosny oraz lata i jesieni.
