Zawilec japoński – uprawa i odporność

Ma kwiaty w odcieniach bieli, różu i fioletu. Zawilec japoński to przepiękna, niewymagająca bylina. Pełnia kwitnienia przypada na drugą połowę lata i jesień.

Zawilec japoński to śliczna bylina. Ma naturalny pokrój, Znakomita do półcienia. Fot. Niepodlewam

Zawilec japoński to śliczna bylina. Ma naturalny pokrój, Znakomita do półcienia. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Anemene hupehensis Lemoine, Anemone japonica, Zawilec jesienny, Zawilec późny

Zawilce japońskie to krzyżówki różnych gatunków pochodzących z Azji. Są do siebie podobne, ale poszczególne odmiany różnią się m.in. wysokością, wielkością kwiatów, liczbą płatków, porą kwitnienia.

Cechy: bylina

Wysokość: 50-150 cm

Szerokość: około 30-60 cm

Kwitnienie: od lipca – sierpnia (VII-VIII) do mrozów

Kwiaty: białe, różowe, fioletowe i wielokolorowe; pojedyncze oraz pełne

Kwiaty zawilców japońskich mają po 4-8 cm średnicy. Płatków jest 5 lub więcej. Mają one często różną wielkość. Są mniej lub bardziej pofalowane, a czasem postrzępione.

Płatki zawilców japońskich są często nierówne. To daje im romantycznego uroku. Fot. Niepodlewam

Płatki zawilców japońskich są często nierówne. To daje im romantycznego uroku. Fot. Niepodlewam

Zapach: brak lub delikatny (w zależności od odmiany)

Liście: zielone

Zastosowanie: rabaty kwiatowe, brzegi stawów, ogrody zacienione, leśne, w stylu naturalnym, skalniaki

Zawilce japońskie są smukłymi bylinami. Pięknie komponują się np. z astrami, cyniami, rudbekiami, niskimi krzewami czy ozdobnymi trawami.

Stanowisko: półcień

Zawilec japoński lubi jasne stanowiska lecz nie w pełnym słońcu. Najlepiej rośnie wśród innych roślin, obok murów i krzewów.

Gleba: przeciętna lub żyzna, z dużym dodatkiem próchnicy, np. ściółki lub kompostu; odczyn zbliżony do obojętnego (pH 7)

Podlewanie: umiarkowane

Zawilec japoński nie powinien mieć ziemi ani za mokrej, ani za suchej.

Zawilce japońskie najlepiej rosną w półcieniu. Fot. Niepodlewam

Zawilce japońskie najlepiej rosną w półcieniu. Fot. Niepodlewam

Nawożenie: od maja do 15 lipca; 2-3 razy w sezonie

Do zawilców japońskich najlepsze są nawozy uniwersalne do roślin ozdobnych z kwiatów.

Jeśli zawilce mają żyzną ziemię, czy były zasilane kompostem, nawożenie nie jest konieczne.
Rozmnażanie: nasiona, sadzonki korzeniowe i podział karp
Cięcie: wiosna
Zaschnięte liście i łodygi kwiatów ścina się wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji.

Wytrzymałość na mróz: dobra

Zawilec japoński zimuje bardzo dobrze, jeśli jest ściółkowany albo ma przynajmniej okrycie z własnych, zaschniętych liści. Na ściółkę nadają się np. kora, szyszki, zrębki, kompost.

Choroby i szkodniki: odporny

Liść zawilca japońskiego. Fot. Niepodlewam

Liść zawilca japońskiego. Fot. Niepodlewam

Zawilec japoński rośnie zdrowo, rzadko sprawia problemy. W wilgotne lata bywa atakowany przez choroby grzybowe, zwłaszcza mączniak.

Ze szkodników uciążliwe bywają mszyce, zwłaszcza późną wiosną i w pierwszej połowie lata.

Ciekawe odmiany zawilców japońskich

  • Konigin Charlotte – kwiaty różowe, pojedyncze
  • September Charm – kwiaty jasnoróżowe, pojedyncze
  • Rosenschale – kwiaty biało-różowe, pojedyncze
  • Wirlwind – kwiaty białe, pełne
Zawilec japoński Wirlwind. Fot. Niepodlewam

Zawilec japoński Wirlwind. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Zawilce japońskie są uprawiane w Japonii i innych krajach azjatyckich od wieków. W Europie pojawiły się na przełomie XVIII i XIX wieku.
  • Zawilec japoński nie jest jedynym uprawianym w polskich ogrodach, ale jest najpopularniejszy i najpóźniej kwitnący. Inne to m.in. zawilec gajowy (Anemone nemorosa), zawilec wdzięczny (Anemone blada), zawilec wielkokwiatowy (Anemone sylvestris), zawilec żółty (Anemone ranunculoides).

Podobne

wejdź do sklepu ogrodniczego

Internetowy sklep ogrodniczy

Pomożemy zająć się Twoim ogrodem