nolina uprawa

Nolina – uprawa, rozmnażanie, cięcie

Ma piękne pióropusze liści. Nolina to roślina pokojowa, która lato może spędzać na zewnątrz. Jest łatwa w uprawie. Nie lubią jej szkodniki.

Nolina to roślina doniczka. Jej liście tworzą piękne pióropusze. Fot. Niepodlewam

Nolina to roślina doniczka. Jej liście tworzą piękne pióropusze. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Baukarnea, Beaukarnea, Beaukarnea odgięta, Małpie drzewko, Noga słonia, Nolina recurvata, Ogon pony, Stopa słonia

Nolina pochodzi z Meksyku. W Polsce nadaje się tylko do uprawy doniczkowej, bo nie jest w pełni odporna na mróz.

Cechy: bylina

Nolina jest bardzo łatwa w uprawie.

Wysokość: 70-100 cm

Noliny rosną bardzo wolno. Po 20-25 latach uprawy rzadko mają więcej niż 1 metr wysokości. Tworzą piękne pióropusze liści – zwykle 1-3 sztuki na roślinie.

Kwiaty: brak w uprawie pokojowej

Liście: zielone

Nolina jest ozdobna z długich liści, spływających ku ziemi.

Dekoracyjne są także zgrubiałe, zdrewniałe łodygi noliny. U młodych okazów podstawy łodyg przypominają stopę słonia.

Rozmnażanie: sadzonki pędowe i nasiona

  • Nasiona – sieje się wiosną. Noliny wschodzą kilka tygodni.
  • Sadzonki – pojawiają u starszych egzemplarzy na zgrubiałych łodygach. Po odcięciu sadzonki sadzi się od razu do ziemi. Ukorzeniają się łatwo, ale tylko w ciepłych pokojach.
Z takich pędów noliny można zrobić sadzonki. Fot. Niepodlewam

Z takich pędów noliny można zrobić sadzonki. Fot. Niepodlewam

Cięcie: zwykle nie ma potrzeby

Nolina rośnie tak wolno, że rzadko rozrasta się do tego stopnia, by potrzebowała cięcia. Jeśli jest taka potrzeba ucina się pióropusz wraz z kawałkiem wysmukłej łodygi (mają je tylko starsze egzemplarze).

Przycięta nolina szybko się regeneruje. Poniżej miejsca cięcia wypuszcza kilka nowych pióropuszy liści.

Stanowisko: słoneczne lub półcień

Nolina lubi mieć dużo słońca, zwłaszcza latem. Zimą toleruje półcień.

Dobrze rośnie zarówno w mieszkaniach chłodnych, jak i przegrzewanych zimą.

Na lato nolinę można wystawiać na balkon lub taras.

Ziemia: przeciętna, przepuszczalna; odczyn od kwaśnego do zasadowego (pH 5-8)

Nolina jest tolerancyjna co do ziemi. Nadaje się do uprawy hydroponicznej.

Przesadzanie: co 2-3 lata

Zgrubiała podstawa łodygi przypomina stopę słonia. Fot. Niepodlewam

Zgrubiała podstawa łodygi przypomina stopę słonia. Fot. Niepodlewam

Podlewanie: latem – umiarkowane, zimą – oszczędne

Nolina dobrze znosi okresowe przesuszenie.

Nawożenie: co 2 tygodnie od marca do października (III-X)

Nolinę można zasilać nawozem mineralnym (sztucznym) do kwiatów doniczkowych ozdobnych z liści albo do kaktusów.

Odporność na mróz: do minus 5 stopni Celsjusza

Nolina doskonale znosi chłód i przeciągi. Niszczą ją większe przymrozki.

Choroby i szkodniki: bardzo odporna

Zimą najstarsze liście i czubki najmłodszych liści mogą schnąć. Przyczyną jest brak światła oraz za wysoka temperatura w mieszkaniu. Wiosną nolina szybko się regeneruje.

Nadmierne podlewanie może powodować gnicie korzeni i podstawy łodygi.

Noliny rosnące w gruncie rosną w Meksyku. Tak wygląda pień bardzo starego okazu. Fot. Niepodlewam

Noliny rosnące w gruncie rosną w Meksyku. Tak wygląda pień bardzo starego okazu. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Końce liści noliny lubią czasem obgryzać – zamiast trawy – koty.