lilaki niskie

Lilak Meyera – uprawa, odporność, cięcie

To karłowy bez. Lilak Meyera ma kwiaty białe, różowe lub fioletowe, pachnące delikatnie lub średnio mocno. Jest łatwy w uprawie i odporny.

Lilak Meyera to krzew karłowy. Zwykle ma około 1 metra wysokości. Kwitnie obficie. Fot. Niepodlewam

Lilak Meyera to krzew karłowy. Zwykle ma około 1 metra wysokości. Kwitnie obficie. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Bez Meyera, Lilak karłowy Meyera, Lilak miniaturowy Meyera, Lilak niski Meyera, Syringa meyeri

Cechy: krzew

Lilak Meyera to krzew karłowy. Nadaje się m.in. do małych ogrodów.

Czasem lilaki Meyera są sprzedawane jako drzewka zaszczepione na pniach.

Wysokość: 1-1,5 m (w zależności od cięcia)

Szerokość: 0,5-1,5 m (w zależności od cięcia)

Lilak Meyera świetnie znosi cięcie. Łatwo ograniczyć jego rozmiary. Zwykle prowadzi się go na wysokość około 1 metra.

Kwiaty lilaka Meyera są pojedyncze, często fioletowe. Fot. Niepodlewam

Kwiaty lilaka Meyera są pojedyncze, często fioletowe. Fot. Niepodlewam

Kwitnienie: maj-czerwiec (V-VI)

Gdy wiosna jest ciepła, niektóre odmiany lilaków Meyera zawitają już pod koniec kwietnia (IV).

Kwiaty: pojedyncze; białe, różowe, fioletowe

Lilak Meyera kwitnie zwykle później niż większość innych lilaków, np. lilak pospolity. Kwiaty mają klasyczny kształt. Są pojedyncze, z czterema płatkami, drobne, zebrane w gęste kwiatostany (bez tendencji do wyginania się w łuk).

Zapach: delikatny lub średnio mocny, piękny

Owoce: bez wartości dekoracyjnej

Liście: jasnozielone

Lilaki Meyera ma liście małe, przypominające kształtem serce.

Liście lilaka Meyera. Fot. Niepodlewam

Liście lilaka Meyera. Fot. Niepodlewam

Zastosowanie: pojedynczy egzemplarz lub grupa w wyeksponowanych miejscach, skalniaki, niskie żywopłoty (lekko lub mocno cięte), bukiety, donice na balkonie

Lilak Meyera jest niski i ma minimalne wymagania.

Stanowisko: słoneczne

Lilak Meyera toleruje półcień. Jednak wtedy słabiej kwitnie i jest mniej gęsty.

Gleba: żyzna (pH około 6-7)

Lilak Meyera jest tolerancyjny co do ziemi. Toleruje także ziemię przeciętną, ale nie może być podmokła.

Podlewanie: młode rośliny – umiarkowane, starsze – tylko podczas suszy

Nawożenie: kwiecień (IV)

Najlepiej używać nawozu wieloskładnikowego do krzewów kwitnących – z dużą ilością fosforu i potasu. Można też zastosować nawóz o wolnym działaniu, najlepiej 3 miesiące.

Nie ma potrzeby nawożenia lilaków Meyera bardzo młodych (2-3 lata od posadzenia).

Żywopłot z karłowych lilaków Meyera. Fot. Niepodlewam

Żywopłot z karłowych lilaków Meyera. Fot. Niepodlewam

Rozmnażanie: szczepienie i odkłady

Lilaki Meyera łatwo ukorzeniają się same.

Cięcie: po kwitnieniu, czyli zwykle połowa czerwca (VI)

Po kwitnieniu ścina się wszystkie przekwitnięte kwiatostany. Można ściąć nawet 1/3 pędów. Do cięcia bzu Meyera najwygodniej jest używać nożyc do żywopłotów.

Więcej o cięciu lilaków CZYTAJ TUTAJ

Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra

Lilak Meyera nie potrzebuje okrywania na zimę.

Choroby i szkodniki: odporny

Lilak Meyera rośnie zdrowo, nie sprawia problemów. Bardzo dobrze znosi miejskie zanieczyszczenia.

Ze szkodników może go atakować kibitnik lilakowiaczek, ale rzadko powoduje duże zniszczenia.

Ciekawe odmiany lilaków Meyera

  • Dwarf Arnold – kwiaty fioletowe
  • Flowerfesta – kwiaty białe
  • Palibin – kwiaty fioletowe
  • Snowstrom – kwiaty biało-różowe
Lilak Meyera Palibin. Fot. Niepodlewam

Lilak Meyera Palibin. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Lilak Meyera pochodzi z Chin.
  • Lilak Meyera (Syringa meyeri) jest jednym z wielu lilaków uprawianych w polskich ogrodach. Inne to m.in. lilak chiński (Syringa chinensis), lilak hiacyntowy (Syringa hyacinthiflora), lilak pospolity (Syringa vulgaris).