ligustr pospolity

Ligustr pospolity – uprawa, odporność, cięcie

To świetny krzew na żywopłoty. Ligustr pospolity jest niewymagający i lubi cięcie. Ma ładnie pachnące kwiaty. Nie przemarza.

Ligustr pospolity jest bardzo ławy w uprawie. Fot. Niepodlewam

Ligustr pospolity jest bardzo ławy w uprawie. Fot. Niepodlewam

Cechy: krzew

Inne nazwy: Ligustrum vulgare, Ptasi dziób

Wysokość: 1-3 m

Szerokość: 1-2 m

Większość ligustrów pospolitych dorasta do 2-3 m wysokości. Są też odmiany karłowe – o wysokości tylko około 1 m.

Ligustr pospolity rośnie dość szybko. Jego wymiary można bardzo łatwo korygować cięciem. Znosi je świetnie.

Kwitnienie: maj – czerwiec (V-VI)

Kwiaty: białe lub kremowobiałe; zebrane w kwiatostany

Ligustr pospolity ma kwiaty bardzo podobne lilaków (bzów). Są jasne i z daleka mało widoczne.

Zapach: piękny; średnio mocny

Ligustr pospolity pachnie podobnie jak lilaki (bzy).

Kwiaty ligustrów pięknie pachną. Chętnie odwiedzają je pszczoły. Fot. Niepodlewam

Kwiaty ligustrów pięknie pachną. Chętnie odwiedzają je pszczoły. Fot. Niepodlewam

Owoce: czarne

Liście: zielone lub żółto-zielone (w zależności od odmiany); opadają na zimę

Zastosowanie: żywopłoty cięte i niecięte, żywe rzeźby ogrodowe, ogrody zacienione, osłony przed ulicznym hałasem i kurzem oraz śniegiem

Ligustr pospolity to jeden z najlepszych krzewów na żywopłoty. Jest niewymagający, łatwy w uprawie i lubi cięcie. Doskonale znosi miejskie zanieczyszczenia i posypywanie chodników solą.

Stanowisko: słoneczne lub półcień

Owoce ligustru pospolitego. Fot. Niepodlewam

Owoce ligustru pospolitego. Fot. Niepodlewam

Ligustr pospolity jest niewymagający co do stanowiska. Bardzo dobrze rośnie także pod dużymi drzewami. W półcieniu jest mniej gęsty, zwłaszcza na dole.

Gleba: słaba lub przeciętna, najlepiej piaszczysta lekka; odczyn od kwaśnego do zasadowego (pH 5,5-8)

Podlewanie: młode rośliny – po posadzeniu, starsze – tylko w czasie suszy

Ligustr pospolity bardzo dobrze znosi przesuszenie. Nie potrzebuje systematycznego podlewania.

Nawożenie: kwiecień (IV)

Polecane są nawozy wieloskładnikowe do krzewów ozdobnych z liści albo uniwersalne.

Nawożenia nie potrzebują ligustry pospolite bardzo młode (2-3 lata od posadzenia).

Żywopłot z ligustrów pospolitych. Fot. Niepodlewam

Żywopłot z ligustrów pospolitych. Fot. Niepodlewam

Rozmnażanie: odkłady, sadzonki, odrosty korzeniowe

Ligustr pospolity najłatwiej rozmnaża się z odkładów i odrostów korzeniowych.

Cięcie: żywopłoty – od marca do września (III-IX); jeśli kwiatów ma być dużo w następnym roku – tylko po kwitnieniu, czyli czerwiec – lipiec (VI-VII)

Ligustry warto przycinać co roku, zwłaszcza w żywopłotach. Dzięki temu są gęściejsze. Łatwiej też zapanować nad ich rozmiarami.

Wytrzymałość na mróz: bardzo dobra

Ligustr pospolity jest odporny na największe mrozy. Nie potrzebuje żadnej ochrony.

Choroby i szkodniki: odporny

Ligustr pospolity rzadko sprawia problemy. Ze szkodników mogą ją atakować mszyce.

Poskręcane liście na ligustrze to efekt żerowania mszyc. Fot. Niepodlewam

Poskręcane liście na ligustrze to efekt żerowania mszyc. Fot. Niepodlewam

Ciekawe odmiany ligustra pospolitego

  • Antrovirens – wysokość około 2 m
  • Aureum – wysokość około 3 m
  • Lodense – wysokość około 1 m

Warto wiedzieć

  • W Polsce ligustr pospolity jest uprawiany od wieków jak krzew ozdobny. Został wymieniony m.in. w „Katalogu Drzew, Krzewów, Roślin i Kwiatów” w książce Izabeli Czartoryskiej (1746-1835) „Myśli różne o sposobie zakładania ogrodów” z 1805 r. Za jej czasów ligustr był znany jako ptasi dziób.
  • Dawniej ligustr pospolity był używany do barwienia tkanin: na żółto (kora i liście) oraz na niebiesko (owoce).
  • Wszystkie części ligustrów zawierają m.in. ligulinę i ligustrynę. Ich zjedzenie może spowodować zatrucie. Objawy to np. wymioty, biegunka, ból brzucha, problemy z krążeniem.