lewkonia letnia uprawa

Lewkonia letnia – uprawa i odporność

Ma pięknie pachnące kwiaty. Lewkonia letnia to królowa rabat kwiatowych. Kwitnie od czerwca do większych mrozów. Długo zachowuje świeżość w wazonach.

Lewkonia letnia to jeden z najpiękniejszych kwiatów. Wspaniale pachnie. Fot. Niepodlewam

Lewkonia letnia to jeden z najpiękniejszych kwiatów. Wspaniale pachnie. Fot. Niepodlewam

Inne nazwy: Lewkonija, Matthiola incana

Cechy: bylina, ale w polskim klimacie uprawiana jako roślina jednoroczna

Lewkonia letnia należy do rodziny kapustowatych. Jest spokrewniona np. z kapustą i rzeżuchą.

Wysokość: 50-100 cm

Szerokość: 20-30 cm

Kwitnienie: od czerwca (VII) do większych mrozów

Kwiaty: białe, kremowe, żółte, różowe, fioletowe, czerwone oraz wielobarwne; pojedyncze i pełne

Uwaga! Lewkonia letnia – nawet tej samej odmiany – ma zarówno kwiaty pełne, jak i pojedyncze (w identycznych kolorach), ale na różnych roślinach. Lewkonie z kwiatami pełnymi NIGDY nie zawiązują nasion. Jedynie lewkonie z kwiatami pojedynczymi zawiązują nasiona.

Kwiaty pojedyncze i pełne tej samej odmiany lewkonii. Fot. Nepodlewam

Kwiaty pojedyncze i pełne tej samej odmiany lewkonii. Fot. Nepodlewam

Liczba lewkonii o kwiatach pełnych i pojedynczych zależy od odmiany.

Zapach: od średnio mocnego po bardzo mocny (w zależności od odmiany); bardzo piękny

Zapach lewkonii bardzo przypomina zapach maciejki. Oba kwiaty są ze sobą blisko spokrewnione. Tak samo pachną pojedyncze i pełne kwiaty lewkonii.

Liście: zielone

Zastosowanie: rabaty kwiatowe, skrzynki i donice na balkonie oraz tarasie (zwłaszcza niskie odmiany), obwódki, kwiat cięty

Kwiaty lewkonii bardzo długo kwitną. Na pędzie jest często po kilkadziesiąt kwiatków – rozwijają się stopniowo, zawsze od dołu.

Lewkonia letnia długo zachowuje świeżość w wazonach. Najlepiej do wazonu wkładać ją razem z korzeniami (opłukanymi z ziemi).

Stanowisko: słoneczne

Gleba: żyzna, najlepiej z dużym dodatkiem kompostu; odczyn zbliżony do obojętnego (pH około 7)

Podlewanie: umiarkowane

Lewkonia letnia lubi być często podlewania, ale małymi dawkami.

Nawożenie: co 1-2 tygodnie

Lewkonie zaczyna się nawozić po 2 tygodniach od posadzenia na miejsce stałe. Najlepsze są nawozy do roślin kwitnących (zawierają mniej azotu, a więcej fosforu i potasu).

Lewkonia letnia lubi żyzną ziemię. Fot. Nepodlewam

Lewkonia letnia lubi żyzną ziemię. Fot. Nepodlewam

Rozmnażanie: nasiona

Lewkonie letnie rozmnaża się z rozsady. Nasiona sieje się w lutym i marcu (II-III) do skrzynek w ogrzewanym pomieszczeniu. Gdy siewki mają po 1-2 liście właściwe, pikuje się je do większych skrzynek lub doniczek. Na zewnątrz lewkonie można sadzić po 15 maja, gdy minie największe ryzyko przymrozków.

Cięcie: nie ma potrzeby

Lewkonii nie trzeba przycinać. Gdy na głównym pędzie rozwinie się płowa kwiatów, można ją wyrwać z korzeniami i wstawić do wazonu.

Wytrzymałość na mróz: do około minus 3 stopni Celsjusza (zahartowane kwiaty)

Choroby i szkodniki: dość odporna

Lewkonia letnia rzadko choruje. Powodem jest zwykle nadmiar albo brak wody.

Uciążliwym szkodnikiem lewkonii może być pchełka ziemna.

Ciekawe odmiany lewkonii letniej

  • Pillow Talk – biała
  • Vintage Cream – kremowo-biała
Lewkonia letnia Vintage Peach to niska odmiana. Fot. Niepodlewam

Lewkonia letnia Vintage Peach to niska odmiana. Fot. Niepodlewam

Warto wiedzieć

  • Łacińska nazwa lewkonii – Matthiola – pochodzi od nazwiska włoskiego lekarza i botanika Pietro Andrea Matthioli (1501-1578). Przyczynił się do spopularyzowania lewkonii.
  • Lewkonia letnia jest uprawiana od wieków, zwłaszcza przy dworach i pałacach. Szczególnie dużą popularność zdobyła od XVIII wieku. W czasach, gdy nie było kwiaciarni, była jednym z podstawowych kwiatów na targach.
  • W XVIII wieku ten kwiat nazywano lewkonia, ale w XIX wieku – lewkonija. Od XX wieku lewkonia znów została lewkonią.