Rannik zimowy – uprawa i odporność

Kwitnie na przedwiośniu. Rannik zimowy ma żółte kwiaty. Nadaje się do sadzenia pod krzewami i drzewami zrzucającymi liście na zimę oraz na skalniaki.

Rannik zimowy świetnie rośnie pod drzewami i krzewami liściastymi. Kwitnie na żółto. Fot. iBulb

Rannik zimowy świetnie rośnie pod drzewami i krzewami liściastymi. Kwitnie na żółto. Fot. iBulb

Inna nazwa: Eranthis hyemalis

Pochodzenie: Europa

Wysokość: 15 cm

Kwitnienie: styczeń – marzec (I-III)

Termin kwitnienia ranników zimowych zależy od zimy i stanowiska. W miejscach słonecznych, szybko nagrzewających się zakwitają wcześniej.

Czas kwitnienia ranników zimowych zależy również od temperatury. Jeśli jest chłodno, kwitnienie trwa dłużej. Kwiaty otwierają się tylko gdy jest słonecznie i ciepło (co najmniej 10 stopni Celsjusza). Jednak wtedy szybciej przekwitają.

Kwiaty: żółte; pojedyncze

Kwiaty ranników zimowych mają po 2-4 cm średnicy. Każdy jest otulony kryzą podsadek (rodzajem liści). Podsadki chronią kwiaty przed przemarznięciem.

Liście: zielone

Ranniki zimowe wypuszczają liście pod koniec kwitnienia. Liście zasychają w czerwcu (VI).

Pod koniec kwitnienia z bulw podziemnych wybijają liście ranników zimowych. Fot. Niepodlewam

Pod koniec kwitnienia z bulw podziemnych wybijają liście ranników zimowych. Zielone podsadki wokół kwiatów chronią je przed zimnem. Fot. iBulb

Zastosowanie: pod krzewami i drzewami liściastymi, ogrody leśne i w stylu naturalnym, skalniaki, uprawa w donicach

Stanowisko: słoneczne lub półcień

Gleba: żyzna, próchnicza, o odczynie zbliżonym do obojętnego

Rannik zimowy jest świetny do sadzenia pod krzewami i drzewami zrucającymi liście na zimę. Bardzo lubi próchnicę, która tworzy się z opadłych jesienią liści. Ewentualnie można ją zastąpić kompostem z dodatkiem liści.

Podlewanie: nie ma potrzeby

Nawożenie: przełom zimy i wiosny oraz lata i jesieni

Najlepsze są nawozy do kwiatów cebulowych.

Przesadzanie: co 10 lub więcej lat

Rannik zimowy na tym samym stanowisku, zwłaszcza w ogrodach tylu leśnego, możne rosnąć wiele lat bez przesadzania. Gdy ma dobre warunki, sam się rozsiewa z nasion. Tworzy duże, żółte kępy kwiatów.

Rozmnażanie: bulwy i nasiona

Ranniki zimowe najłatwiej rozmnaża się z bulw.

Nasiona ranników sieje się w maju lub czerwcu (V-VI). Kiełkują wiosną następnego roku. Młode rośliny zakwitają po 3-4 latach. Ranniki zimowe czasem same rozsiewają się w ogrodach.

Ranniki zimowe to rośliny miododajne. Ich nasiona czasem rozsiewają się w ogrodzie. Fot. iBulb

Ranniki zimowe to rośliny miododajne. Ich nasiona czasem rozsiewają się w ogrodzie. Fot. iBulb

Sadzenie: druga połowa września (IX)

Posadzony w tym terminie rannik zimowy dobrze ukorzenia się przed zimą i zakwita wiosną.

Odporność: bardzo dobra

Rannik zimowy bardzo rzadko choruje. Jeże rośnie słabo lub ginie, to zwykle z powodu braku próchnicy z liści w ziemi oraz nadmiernego podlewania latem.

Świetnie znosi przymrozki i śnieg, także w czasie kwitnienia. Nie potrzebuje okrywania.

Ciekawostki

  • Rannik zimowy to kwiat przedwiośnia. Zakwita w tym samym terminie jak śnieżyczka przebiśnieg. Oba kwiaty mają podobne wymagania. Można je sadzić razem.
  • Nazwa łacińska rannika zimowego – Eranthis hyemalis – pochodzi z greki: er – wiosna, anthos – kwiat, hyems – zima.
  • Oprócz rannika zimowego w polskich ogrodach jest też uprawiany podobny do niego rannik wiosenny (Eranthis cilicica). Oba gatunki się krzyżują. Mieszańce są znane jako rannik Tubergena (Eranthis tubergenii).
wejdź do sklepu ogrodniczego

Internetowy sklep ogrodniczy

Pomożemy zająć się Twoim ogrodem